چه چيز بهای آلومینیوم داخلي را افزایش مي‌دهد؟ آيا دلالي؟

به گزارش باشگاه آلومينيوم به نقل از صمت، امیرحسین بابایی، رئیس بازرگانی شرکت نورد آلومینیوم درباره افزایش نرخ آلومینیوم در هفته گذشته و وضعيت بازار آلومینیوم داخلی اظهار کرد موضوع مهم این روزهای آلومینیوم این است که در چند وقت گذشته قیمت‌های جهانی روند کاهشی به خود گرفته اما جالب است که در داخل این روند حالت معکوس و صعودی به خود گرفته است. بابایی در پاسخ به این پرسش که روند افزایشی قیمتی آلومینیوم متوقف شده است، گفت: افزایش کلی بهای آلومینیوم در سال گذشته تا اوایل امسال روی داده و نرخ آن از ۱۵۵۰ دلار به ۲۱۵۰ تاکنون رسیده است. اما نرخ آن درمدت یک هفته گذشته ۳۰ تا ۴۰ دلار کاهش یافته است. اما شاهدیم که بهای آن در تهران هر روز ۵۰۰ تومان در حال افزایش است. البته در سطح جهانی نیز برخی مواقع قیمت‌ها به‌صورت حبابی افزایش پیدا می‌کند و بعد از آن دچار افت می‌شود اما در ایران این افت نرخ همچنان رخ نداده است. وی در ادامه عنوان کرد: کارخانه‌های شمش آلومینیوم به ما که در صنایع پایین‌دست آنها قرار داریم به‌صورت اعتباری یا مدت‌دار کالا نمی‌فروشند. در عوض این دلالان هستند که بازار را در دست گرفته‌اند و تولیدکننده‌ای که با کمبود مواد اولیه روبه‌رو است مجبور است با سود ۲ تا ۳درصد از دلال‌ها خرید کند. در بورس کالا نیز کسانی که پولدار هستند ورود پیدا می‌کنند و تولیدکننده واقعی قادر به خرید نقدی نیست. او در ادامه عنوان کرد: قیمت‌گذاری در بورس ایران تابعی از بورس ال‌ام‌ای لندن است، در حالی که هم‌اکنون روند جهانی رو به کاهش است شاهد هستیم که روند داخلی افزایشی است که به‌دنبال آن نیز عرضه‌ها محدود شده است. بنابراین درحال‌حاضر مشتری مدعی است ما براساس ال‌ام‌ای خرید می‌کنیم و حالا هم نباید قیمت‌ها افزایش پیدا کند. بابایی در پاسخ به این پرسش که نرخ داخلی آلومینیوم تا چه اندازه تابع نرخ جهانی است، گفت: نرخ آلومینیوم بالای ۹۰درصد باید تابعی از بورس لندن باشد. البته مهم‌ترین مشکل بازار آلومینیوم این است که ظرفیت داخلی پوشش داده نمی‌شود، ولی صادرات در اولویت قرار گرفته است. شمش داخلی در کشورهایی چون ترکیه و چین به فروش می‌رسد. اما کشور چین حاضر نیست یک کیلو شمش آلومینیوم را به کشور دیگری صادر کند. دولتمردان چین اجازه فروش شمش آلومینیوم نمی‌دهند و معتقدند باید به‌صورت محصول پایین‌دستی آلومینیوم به فروش برسد. وی در ادامه تاکید کرد: البته ما مشکلی با صادرات نداریم، تولیدکننده داخلی اگر تامین شد مازاد را صادر کنند. بابایی در پاسخ به این پرسش که ممکن است تقاضای داخلی در حال افزایش باشد، عنوان کرد: در امسال چندان میزان تقاضا با رشد چشمگیری روبه‌رو نشده که ادعا کنیم تقاضا دوبرابر شده است، چراکه صنعت ساختمان‌سازی همچنان دچار رکود است. اما ظرفیت تولید برای تولیدکنندگان درکشور وجود دارد. اما این واحدها در تامین مواد اولیه با مشکل روبه‌رو هستند. مشکل اصلی این است که بازار به‌دست یک عده دلال افتاده است. ما صنایع پایین‌دستی با کارخانه‌های تولید شمش طرف نیستیم، بلکه از دلال خرید می‌کنیم.

وی در پاسخ به این پرسش که چرا از بورس کالا خریداری نمی‌کنید، عنوان کرد: از بورس کالا نیز باید به‌صورت نقدی خرید کرد. از آنجا که ما براساس تقاضای مشتری تولید می‌کنیم حدود ۲۵ روز طول می‌کشد تا تولید را تحویل مشتری دهیم. ازسوی دیگر زمانی که مرحله تولید به اتمام می‌رسد پس از تحویل و ارسال می‌توانیم پول خود را دریافت کنیم، پس از مرحله تولید تا رسیدن به دریافت پول ۲ ماه طول می‌کشد. این در حالی است که برای تامین مواد اولیه باید نقدی خریداری کنیم که این موضوع به ما فشار سنگینی وارد می‌کند. در صورتی که چنین شرکت‌های تولیدی حمایت نشوند به‌تدریج ورشکسته می‌شوند. بابایی در پاسخ به این پرسش که آیا هیچ قانونی وجود ندارد که تولیدکننده شمش محصولات خود را بدون واسطه به تولیدکننده بفروشد، گفت: بازار آلومینیوم بازار بسیار عجیب‌وغریبی شده است. تولیدکننده‌ای که صفر تا صد ورق را تولید می‌کند برای خرید بیشتر باید کد اقتصادی بگیرد، اما هم صنف ما که تنها مونتاژ می‌کند و تمام وسایل مورد نیاز خود را از چین وارد می‌کند با دور زدن قانون به سودهای کلان می‌رسد. بازار هم به همین شکل است، دلال‌هایی با اسم و رسم شرکت‌های صوری در بازار آلومینیوم حضور دارند و بازار را به‌دست گرفته‌اند. بابایی با اشاره به اینکه شرکت‌های آلومینیومی در دو فاز باید مورد حمایت قرار گیرند، گفت: شرکت‌های آلومینیومی که ورق تولید می‌کنند شرکت‌هایی به‌شمار می‌روند که می‌توانند صنایع پایین‌دست خود را حمایت کنند، از این‌رو در دو فاز باید مورد حمایت قرار گیرند، یکی در تامین مواد اولیه و دیگری بازسازی و نوسازی و این کار به‌عهده وزارت صنعت، معدن و تجارت است. البته چند سال پیش نوسازی صنایع مطرح و قرار شد در این زمینه بودجه اختصاص یابد. اما درنهایت بودجه‌ای برای نوسازی تجهیزات به‌دست ما نرسید.