باشگاه آلومينيوم: حمايت از صنايع داخلي همواره از
وظايف و دغدغههاي هر دولتي بودهاست. چراکه توليدکننده داخلي بهويژه در کشورهاي
درحال توسعه تنها در صورتي ميتواند موانع و مشکلات توليد را از سر راه خود بردارد
و در عرصه جهاني به رقابت بپردازد که لااقل خيالش از بابت حمايت دولت خود راحت
باشد. اين حمايت البته به شکلهاي متفاوتي ميتواند اتفاق بيفتد از جمله تخصيص وام
و تسهيلات با بهره کم و دوره بازگشت طولاني و يا تامين و توزيع بهموقع و بهميزان
کافي مواد اوليه مورد نياز توليدکنندگان صنايع مختلف و يا عقد قراردادهاي استراتژيک
با کشورهاي صاحب تکنولوژيهاي برتر بهمنظور ورود دانش و فنآوري جديد به کشور و يا
هر نوع حمايت ديگري که در نهايت منجر به افزايش توان توليدکننده داخلي شود.
بررسي رابطه بين دولتها و صنعت کشور در سالهاي اخير نشانميدهد
که اين حمايت بهصورت همگن و يکنواخت در بين همه صنايع داخلي از جمله صنعت آلومينيوم
توزيع نشدهاست و اين موضوع گرچه بازهم عدم وجود يک متولي قوي از سوي دولت براي صنايع
از جمله صنعت آلومينيوم را آشکار ميکند، اما از طرف ديگر نشان ميدهد صنايعي که
اتحاد و تشکلهاي منسجمتري داشتهاند در نهايت توانستهاند سهم بيشتري از توجه و
حمايتهاي دولتي را نيز به خود اختصاص دهند.
افزايش تعرفه واردات محصولات پروفيل آلومينيوم از 10 به 20
در هفته گذشته، ازجمله حمايتهاي لازم دولتي است که با تلاش و همت سنديکاي صنايع
آلومينيوم ايران در برگزاري جلسات گوناگون و مکاتبات و رايزنيهاي فراوان، در نهايت
جدا از طرح کلي بازنگري تعرفهها توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت اتفاق افتاد و اميد
است که با ارتباط بيشتر توليدکنندگان صنايع ديگر آلومينيومي با سنديکا، اين اتفاق
براي ديگر صنايع نيز بيفتد تا زين پس کمتر شاهد جولان محصولات خارجي در بازار
داخلي و بيکاري و از هم پاشيدن کارخانههاي توليدکننده داخلي باشيم.
تنها موضوع ناراحتکنندهاي که متاسفانه در اين بين وجود دارد،
افزايش بيدليل قيمت محصولات پروفيلي در بازار توسط برخي شرکتها پس از افزايش
تعرفه بود که ناشي از عدم درک صحيح وضعيت صنعت و توليد کشور است. عملي که نهتنها
فرصت طلبي اقتصادي محسوب نميشود، بلکه نتايج آن نه در درازمدت که حتي در کوتاهمدت
به رکود بيشتر و نابودي صنعت خواهد انجاميد. بسيار ضروري است که توليدکنندگان آلومينيومي
اين موقعيت و دستاورد خودشان را در افزايش تعرفه از 10 به 20 درک کنند و بهجاي
توجه به سود کوتاه مدت، به توليد باکيفيت و تحميل محصولات خود به خريدار ايراني نه
با انحصار و افزايش قيمت بلکه با کيفيت بهتر و بالاتر بپردازند تا ديگر بهانهاي
براي کاهش تعرفه و ورود دوباره کالاي خارجي به بازار و تنگ شدن عرصه فعاليت وجود
نداشته باشد.
بهمنظور آگاهي از روند فعاليتهاي سنديکاي آلومينيوم در زمينه
تغييرات تعرفههاي محصولات آلومينيومي گفتگويي با آقاي «ابوالفضل رضايي» دبير سنديکاي
صنايع آلومينيوم ايران انجام دادهايم که در ادامه ميخوانيد:
با توجه به افزايش تعرفه واردات محصولات پروفيلي آلومينيوم
لطفاً در مورد چگونگي اين اتفاق و کارهاي انجامگرفته توسط سنديکايآلومينيوم در اين
زمينه توضيحاتي ارائه فرماييد.
حدود يک سال پيش از شرکتهاي مطرح توليدکننده پروفيل و
اکستروژن دعوت به عمل آمد تا گرد هم جمع شوند تا مسائل و مشکلات صنايع پروفيلي و
اکستروژني را مورد بررسي قراردهند. از جمله مسائلي که در اين جلسات مطرح ميشد
واردات بيرويه پروفيل بود که خيلي از صنايع داخلي را با مشکل مواجه کرده بود. بههمين
دليل بحث بازنگري در تعرفه واردات پروفيل در دستور کار قرارگرفت.
براي انجام اين کار از اکثر شرکتهاي مطرح اکستروژني و توليدکننده
پروفيل آلومينيومي تقاضا شد که پيشنهادات خود را در مورد تعرفه واردات پروفيل به
سنديکاي صنايع آلومينيوم ايران ارائه نمايند.
پس از بررسي اين پيشنهادها دريافتيم که اکثر شرکتها تعرفه
بين 40 تا 50 درصدي را براي تغيير تعرفه پروفيل ارائه نمودهاند که البته با توجه
به قابليتهايي که در کشور وجود دارد و سرمايهگذاريهاي انجامگرفته و بهروز
کردن و اُوِرهال کردن دستگاهها که صورت پذيرفته، در نهايت پيشنهاد ما براي تغييرات
تعرفه به سازمان توسعه و تجارت و کميسيون ماده 1، 25 درصد بود که کميسيون ماده 1
نيز بعد از بررسيها، تعرفه واردات پروفيل را از 10 به 20 افزايش داد.
آيا تقاضاي افزايش تعرفه به 40 يا 50 درصد به نفع صنايع
داخلي نبود؟ چه دلايلي براي پيشنهاد 25 درصدي و درنهايت تصويب 20 درصد وجود داشت؟
در پاسخ به اين سوال که چرا افزايش تعرفه تا 40 يا 50 درصد
را پيشنهاد نداديم، بايد توجه داشته باشيم که افزايش بهيکباره اين نوع تعرفهها
خطر ايجاد يک نوع انحصار را ايجاد مينمايد و اين نوع حمايت بهجز اينکه باعث پسرفت
صنايع توليدي ما ميشود، حاصل ديگري نخواهد داشت.
چرا که صنايع ما در اين بخش صنايع بهروز و پويايي نيستند بهصورتي
که خودشان طراح و ارائهدهنده سيستمهاي توليد باشند و بهجز معدودي که آنها هم سيستمهاي
محدودي را ارائه مينمايند، اکثراً يا پروفيلهاي وارداتي را کپي ميکنند و يا به
کپي کردن محصولات شرکتهاي مطرح داخلي مشغولند. لذا اگر راه واردات محصولات خارجي
را که در واقع نوعي رقيب با محصولات نوآورانه هستند بهطور کامل ببنديم، مجدداً
شروع به درجازدن خواهيم کرد و قابليت رقابت از صنعت ما گرفته خواهد شد و بهنظر
من شرکتهاي داخلي بايد از اين موقعيت براي بالابردن کيفيت محصولاتشان استفاده
کنند.
بعد از افزايش تعرفه از 10 به 20، شاهد افزايش قيمت
محصولات پروفيلي توسط برخي شرکتهاي توليدکننده بوديم. آيا دليل منطقي براي اين
افزايش وجود دارد؟
متاسفانه اخيراً شنيده ميشود که با افزايش تعرفه پروفيل،
شرکتها به جاي اينکه سطح کيفيشان را بالا ببرند، شروع به بالا بردن قيمتهايشان
کردهاند و درواقع رقابتي منفي را در اين بخش ايجاد کردهاند گه اين قطعاً بهسود
صنعت نيست و لازم است توليدکنندگان به آنچه در اين سالها اتفاق افتاده دقت و توجه
بيشتري داشتهباشند.
آيا سنديکا تقاضاي افزايش تعرفه براي ديگر محصولات آلومينيومي
را نيز در دستور کار دارد و آيا پيشنهاداتي در اين زمينه به وزارت صنعت، معدن و
تجارت دادهاست؟
سنديکاي آلومينيوم پيشنهادهايي در مورد مفتول و سيم و کابل
هم به کميسيون ماده 1 داده است و همچنين در رابطه با ورق و فويل تقاضاي افزايش
تعرفه داده شدهاست؛ ولي باتوجه به بعضي معضلات موجود در اين بخش از جمله اينکه
برخي شرکتهاي فعال از ارز مبادلهاي براي واردات فويل و ورق استفاده ميکنند،
مکاتباتي با وزارت صنعت،معدن و تجارت انجام شدهاست و تقاضا نموديم که از تخصيص
ارز مبادلهاي به محصولات آلومينيومي جلوگيري شود و چنانچه قرار است ارز مبادلهاي
تخصيص داده شود بهمنظور تامين مادهاوليه تخصيص يابد و نه محصول ساخته شده!
در رابطه با توليدات برخي قطعات دايکست هم سنديکا تقاضاي
تجديدنظر در تعرفه واردات را دادهاست و در بخش آلياژسازي نيز تقاضاي خاصي از صنف
مذکور نداشتيم.
در بخش ظروف بهدليل ارتباط کمرنگتري که بين سنديکا و
صنف توليدکننده ظروف آلومينيومي وجود داشته است نتوانستيم نظرات مشخصي را داشته
باشيم و در همين رابطه قرار است که با دعوت از بزرگان صنف و صنعت ظروف و تشکيل يک
گردهمايي و کميسيون تخصصي، مسائل و مشکلات صنف را بررسي نمائيم تا بتوانيم مشکلات
را بهصورت درست و اصولي پيگيري نمائيم.