به گزارش باشگاه آلومینیوم به نقل از رویترز، این شرکت که Access World را در سال 2010 بعد از بحران مالی خریداری کرد، این امر باعث افزایش موجودی فلزات، به ویژه آلومینیوم، در انبارهای بورس فلزات لندن (LME) شد. به طوری که کل موجودی فلزات LME از 3.41 میلیون تن در ابتدای سال 2009 به اوج 7.75 میلیون تن در ژوئن 2013 رسید.

با این حال، به سرعت به سال 2022 رسیدیم و در حال حاضر چشم انداز پیش روی شرکت های انبارداری LME بسیار متفاوت است. به دلیل بهبود تقاضا بعد از پاندمی و همچنین اختلالات اخیر در زنجیره تامین در سراسر طیف فلزات اساسی، موجودی بورس فلزات رو به اتمام است.

کاهش ظرفیت

مجموع موجودی ثبت شده انبارهای LME در نیمه دوم سال 2021 با 290,500 متر مربع کاهش به 4.06 میلیون متر مربع رسید و بعد از پنج فصل متوالی روند رو به رشد آن معکوس شد.

حذف بندر برمن آلمان از فهرست LME به‌عنوان یک مقصد تحویل مناسب، 29,900 متر مربع کاهش موجودی را برای آن به همراه داشت، اما در روتردام (45،090 متر مربع) ، بنادر مالزی جوهور (50،583) و پورت کلانگ (121،783) سقوط‌های بیشتری را شاهد بودیم.

دومی به عنوان بزرگ‌ترین مرکز انبار آلومینیوم LME در سال‌های اخیر که با رشد 85 درصدی ظرفیت انبار  بین ژوئن 2019 تا ژوئن 2021 مواجه شده بود، در این مرحله از روتردام پیشی گرفت و رتبه اول را به خود اختصاص داد.

سقوط موجودی

مجموع ظرفیت ثبت شده انبارهای LME در پایان ژوئن 2021 پس از افزایش پیوسته در طول سال 2020 در پاسخ به افزایش مازاد تولید فلزات به دلیل قرنطینه های پاندمی، به 4.35 میلیون متر مربع در پایان ژوئن 2021 رسید.

ذخایر بورس فلزات لندن حدود 1.25 میلیون تن در سال 2020 افزایش یافت. این در حالیست که افزایش 337,000 تنی موجودی ثبت شده با توجه به جهش 908,000 تنی در به اصطلاح ذخایر سایه ناچیز به نظر می رسد.کاهش سال به سال موجودی نیز بالغ بر 1.54 میلیون تن بود که 665 هزار تن از ذخایر ثبت شده را تحت الشعاع قرار داد.

اما نکته مهم‌تر این است که در سال گذشته کل تناژ موجودی ثبت‌شده LME با بیش از 2.2 میلیون تن یا 56 درصد کاهش به 1.73 میلیون تن رسید. به همین دلیل است که شرکت های انبارداری LME انبارهای بیشتری را به تدریج از فهرست خود خارج می کنند. 9 انبار دیگر از آغاز ژانویه تعطیل شده اند، به این معنی که کاهش ظرفیت ذخیره سازی ادامه دارد.

این در حالیست که موجودی انبارهای LME در یک دهه گذشته تحت سلطه فلز آلومینیوم بوده است. بازار این فلز بزرگتر از سایر فلزات اساسی است و کارخانه های ذوب آلومینیوم را نمی توان به سرعت در پاسخ به تغییرات تقاضا تعطیل کرد، به همین دلیل است که پس از بحران مالی جهانی، ذخایر آلومینیوم تا این حد رشد کرد.

ذخایر آلومینیوم LME در سال گذشته 406,000 تن کاهش یافت و حتی پس از ضمانت بالای تقاضای 126,000 تنی در اوایل این ماه، تا کنون 79,000 تن دیگر در سال جاری کاهش یافته است.

ذخایر سایه مس با 90 درصد کاهش به تنها 13 هزار تن در پایان دسامبر رسید. ذخایر سایه نیکل نیز با 92 درصد کاهش به 2700 تن، روی با 81 درصد کاهش به 23,500 تن و ذخایر سایه سرب در پایان سال 2021 به میزان ناچیز 876 تن رسیدند.

نشانه هایی از رونق بازار، اما نه برای انبارداران

این کاهش شدید ذخایر سایه LME و کاهش همزمان موجودی ثبت شده، نشان دهنده شکاف عمیق بین عرضه و تقاضا است که در سراسر بازارهای فلزات به وجود آمده است.

سیگنال رونق بازار و افزایش قیمت ها، ممکن است برای کسانی که در زمینه ذخیره سازی فلزات مازاد فعالیت می کنند، خبر جذابی نباشد.

شایان ذکر است که تعداد معاملات تمام فلزات پایه LME در حال نزول می باشد و پریمیوم های نقدی در مورد قلع و مس در سال گذشته به سطوح بسیار بالایی رسیده است.

بسیاری از تحلیلگران انتظار دارند که فشار عرضه و تنگناهای حمل و نقل در سال جاری کاهش یابد، که ممکن است مقداری از موجودی کاهش یافته LME را دوباره جبران نماید.

اما چشم انداز طولانی ‌مدت بر این حقیقت استوار است که جهان به فلزات بیشتری مانند مس، آلومینیوم و نیکل برای ادامه کربن‌زدایی نیاز دارد.

همچنین کسری عرضه می تواند به هنجار جدید انقلاب سبز تبدیل شود، به این معنی که فلز کمتری به سمت بازارهای نهایی مانند LME سوق پیدا خواهد کرد. الان می توان درک کرد که چرا گلنکور تصمیم گرفته است تا به تجارت انبارداری خود پایان دهد.

برگرفته از کانال طهرانی