در طول چهار دهه گذشته چه در برهه مبارزات و چه پس از آن که هاشمی در بالاترین مناصب سیاسی به ایفای نقش پرداخته و هیچ سیاستمداری به اندازه و حجم وی مخالفان پرو پاقرص و تمام عیار به خود ندیده است.
هاشمی پدرخوانده دولت روحانی است؟
نیاوران به نقل از روزنامه آرمان هاشمی فشار می‌آورد، هاشمی پدرخوانده دولت است، هاشمی خود را مقدم بر دولت و رئیس‌جمهور می‌داند، هاشمی در امور اجرایی دخالت می‌کند، هاشمی می‌خواهد دولت را مدیریت کند و... اینها سیلی از واکنش‌ها به یک جمله چند کلمه‌ای و بسیار معتدلی است که آیت‌ا... هاشمی رفسنجانی چند روز پیش پیرامون تاخیر در تعیین استانداران بیان داشت. رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در دیدار اعضای شورای مرکزی خانه‌های صنعت، معدن و تجارت ایران در بخش کوچکی از سخنان خود به موضوع استانداران اشاره کرده و گفته بود: «شرایط مدیریت اجرایی گذشته اوضاع کشور را مثل کلافی سردرگم به هم ریخت و اصلاح امور، نیاز به تدبیر دارد. البته طولانی شدن زمان انتخاب استانداران و دیگر مدیران استانی و شهرستانی هم به صلاح دولت فعلی و مردم نیست.» بیان این جمله چند خطی از سوی وی کافی بود که برخی رسانه‌ها و در راس آن خبرگزاری فارس بر خود فریضه بدانند که با تکاپوی بسیار نظر مخالف برخی نمایندگان مجلس پیرامون این سخنان را گرفته و با آب و تاب انتشار دهند. البته آنان که کنش سیاسی آیت‌ا... در سپهر سیاسی را دنبال می‌کنند و واکنش‌ها به وی را رصد، با اینگونه اقدامات تخریبی و هدفمند آشنا بوده و آن را حاوی نکته‌ای تازه نمی‌دانند. هاشمی کافی است لب به سخن بگشاید و پیرامون موضوعی سخن بگوید تا عده‌ای سیل هجمه‌ها و تخطئه‌ها را آغاز کنند. نکته‌ای که نشان از یک چیز دارد و بس. هاشمی به‌رغم همه تخریب‌ها در آستانه نهمین دهه زندگی و ششمین دهه سیاست‌ورزی خود یک چهره مرجع و تاثیرگذار در سیر تحولات است و این نکته‌ای است که عده‌ای آن را خوش ندارند.
مخالفانی که می‌کوبند و نتیجه معکوس می‌گیرند
نیچه اندیشمند و فیلسوف آلمانی جمله‌ای دارد بدین مضمون: یک سیاستمدار موفق را باید از حجم پرشمار مخالفانش شناخت. این نظری است که در خصوص رئیس‌جمهور پیشین ایران مصداقی عیان دارد. بدون شک در طول چهار دهه گذشته چه در برهه مبارزات و چه پس از آن که هاشمی در بالاترین مناصب سیاسی به ایفای نقش پرداخته، چه از دوران عسرت و چه در هنگامه جلوت هیچ سیاستمداری به اندازه و حجم وی مخالفان پرو پاقرص و تمام عیار به خود ندیده است. دایره شمول منتقدان هاشمی از لائیسته‌های تندرو و چپ‌های مارکسیست تا لیبرال‌های دوآتشه و مدعیان و داعیه‌داران نامنعطف را شامل می‌شده است اما آیت‌ا... فارغ از این واکنش‌ها همواره بر مشی و مرام اعتدالی خود تاکید ورزیده و ترجیح داده به دور از حاشیه‌ها به هدف‌گذاری مدنظر خود بپردازد و جواب منتقدان را در عمل بدهد. نکته جالب در این میانه آن است که در چند سال گذشته بی‌پروایی در انتقادات از وی روند شتابانی به خود گرفت و در رسانه‌های داخلی تندرو وی با انواع هجمه‌ها روبه‌رو شد اما به جای آنکه وی با این حجم از هجمه‌ها گوشه‌نشین شده و از تاثیرگذاری در عرصه سیاسی بازداشته شود هر روز وی محبوب‌تر و موثرتر شد. نمونه آنکه حضور چند دقیقه‌ای وی در وزارت کشور و ثبت نامش سیر تحولات را به کلی دیگرگونه کرد و نقش بسزایی در پیروزی کاندیدای اعتدال و یار همیشه همراه وی در عرصه خطیر انتخابات دوره یازدهم داشت اما به‌رغم تمامی این اوصاف آن هجمه آورندگان هنوز آزموده را دوباره می‌آزمایند و قصد تغییر مشی و درس‌آموزی از واقعیات عیان را ندارند.
هاشمی پدرخوانده یا استوانه عینی
در چند صباح اخیر عده‌ای قصد القای این نکته را دارند که هاشمی سرخط بسیاری از تحولات است و اوست که در پشت پرده مدیریت امور را برعهده دارد. گفتاری که نه با منش و روش آیت‌ا... همخوانی دارد و به دور از شناخت اصیل از وی است و نه با عملکردها و دیدگاه‌های رئیس دولت. هاشمی رفسنجانی چهره مورد وثوق رئیس جمهور و اعضای کابینه است چرا که او استوانه زنده اعتدال‌ورزی در سپهر سیاست ایرانی است و نه دولت؛ که تمام آنان که دل در گرو اعتدال‌ورزی و عقلانیت نگری در عرصه سیاسی دارند به‌خصوص با دنبال کردن سیر تحولات 10ساله در سپهر سیاسی به این نتیجه معقول رسیده‌اند که گفتارها و عملکردهای وی تا چه حد راهگشا بوده و اگر بدان توجه می‌شد اکنون می‌شد اوضاع بسامان‌تری را داشته باشیم. این علقه و علاقه معنوی و منطقی اما باعث شده که عده‌ای یا از سر بغض یا از سر اشتباه چنین فرض کنند که هاشمی به میدان‌داری پشت پرده می‌پردازد و این نکته بر آنان سنگین آمده و واکنش‌های نامتعارف از خود به نمایش بگذارند حال آنکه هاشمی با کوله‌باری از تجربیات گرانسنگ نیازی به میدان‌داری عملی در عرصه‌های اجرایی ندارد و تنها در راستای خیر عمومی نقش یک مشاور امین نظام را ایفا کرده و و از سر خیرخواهی عمومی نقطه‌نظرات خود را ابراز می‌دارد و نکته آنکه رئیس‌جمهور هم به‌رغم این قرابت‌های فکری و نظری یک شخصیت نظامند و مستقل دارد و مشی خاص خود را پی می‌گیرد و این گفتارهای اینچنینی تنها به قصد تخریب دولت و آیت الله به منصه ظهور می‌رسد که نه تنها در این دو رکن تاثیری ندارد بلکه مردمان عادی نیز خریدار این گفتارها نبوده و نیستند.
چرا یک جمله هاشمی اینقدر ثقیل است
رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام نه بعنوان یکی از باسابقه‌ترین ارکان نظام و مبارزان انقلاب، نه به عنوان رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و عضو مجلس خبرگان و فردی مورد اقبال و استقبال مردم که به عنوان یک شهروند ایرانی مختار و مجاز است که نظرات خود پیرامون موضوعات مختلف سیاسی را عنوان کند و مخالفت‌های بی‌محابا و فاقد متانت در برابر گفتارهای ساده وی نشان از عدم همپذیری و نگاه تمامیت‌خواهانه است؛ آن چیزی که منتقدان تنها به دلیل یک اظهارنظر ساده هاشمی پیرامون انتخاب استانداران او را متهم به این نکته کرده و هاشمی را انحصارطلب می‌خوانند چون گفته تاخیر تغییر استانداران به خیر و صلاح مردم نیست! آیا این نشانه قیم‌مابی و پدرخواندگی است که فردی با آن تجربیات چند ده‌ساله خواستار تعیین تکلیف تغییرات استانداران شود و متذکر شود که این ایستایی و بلاتکلیفی آسیب زننده به دولت و مردم است؟ نکته‌ای که بهتر است منتقدان محترم لختی در آن تامل کنند و بنگرند که چرا اینگونه واکنش از خود نشان می‌دهند و رسانه‌های خاص چرا به دنبال این بازنمایی‌های رسانه‌ای هستند
