هر کشور به تناسب مزیت‌های که در بخش انرژی و تامین مواد اولیه آلومینیوم همچون معادن بوکسیت، الومیت و نفلین سینیت دارد طرح‌های تولید شمش آلومینیوم را دنبال کرده است.
>
توسعه آلومینیوم نیازمند سرمایه‌گذاری
حال در ایران به اندازه کافی انرژی به عنوان یکی از مزیت‌های تبدیل شدن به قطب تولید این محصول وجود دارد.
به عبارت دیگر بین ۳۰ تا ۴۰ درصد قیمت الومینیوم ناشی از هزینه انرژی، ۴۰ درصد مربوط به قیمت پودر آلومینا و باقیمانده هزینه نهایی محصول مربوط به هزینه نیروی انسانی، کک، قیر و سایر مواد اولیه تولید آلومینیوم است. معادن بوکسیت ایران به دلیل پراکندگی چندان برای استخراج اقتصادی نیستند و از طرف دیگر معادن نفلین سینیت نیازمند فناوری‌های پیشرفته است که هم‌اکنون در کشور برای استحصال این نوع ماده معدنی تجهیزات لازم در کشور وجود ندارد. در مورد استحصال الومیت نیز شرایط بهره‌برداری در کشور مساعد نیست. بنابراین باید دو راهکار را برای توسعه صنعت آلومینیوم در کشور دنبال کرد. نخست اینکه قرار دادهای بلند مدت با تولیدکنندگان بزرگ آلومینا منعقد شود تا علاوه بر اینکه مواد اولیه را بدون دغدغه تامین کنیم، ۱۵ تا ۲۵ درصد از قیمت مواد اولیه تامین شده نیز کاهش یابد، زیرا در این قراردادها دیگر قیمت مواد اولیه متاثر از نوسانات بازار نخواهد بود.راهکار دیگر، سرمایه‌گذاری در معادن بوکسیت کشورهای خارجی است که در چنین شرایطی می‌توان معادنی از کشور گینه را که از نظر دسترسی به آب‌های آزاد شرایط خوبی دارند را شناسایی و مورد بهره‌برداری قرار داد تا مواد اولیه شرکت‌های تولیدکننده پودر آلومینا تامین شود. به عبارت دیگر به منظور توسعه همه‌جانبه در این صنعت می‌توان پروژه کارخانه تولید پودر آلومینا در منطقه ویژه پارسیان که ظرفیتی ۱/۶میلیون تنی دارد را فعال کرده و با راه‌اندازی آن خوراک موردنیاز واحدهای تامین‌کننده شمش آلومینیوم را تامین کرد. از این طریق و با استفاده از منابع داخلی و خارجی برای تولید آلومینا می‌توان به‌تدریج با توسعه واحدهای آلومینیومی بعدی خلیج فارس، ظرفیت تولید کشور را تا ۴/۵ میلیون تن در آینده افزایش داد.
