تامین مالی پروژه‌های معدنی و صنایع معدنی توسط چین موفق نبود

محسن نادری در گفت‌وگو با خبرنگار ماین نیوز با اشاره به حضور شرکت مهندسین مشاور ناموران در پروژه گندله‌ سازی شماره 2 گل‌ گهر اظهار کرد: با توجه به اینکه این پروژه به صورت پکیج یونیت و کار داخلی آن توسط شرکت اتوتک اجرا شد، حضوری در آن نداشتیم اما در پروژه گندله‌ سازی شماره 1 که آن هم پیشتر توسط اتوتک اجرا شده‌ بود، کار‌های اصلاحی متعددی توسط ما انجام گرفت که موجب بهبود عملیات و افزایش تولید در پروژه گندله شماره 1 شد. در این پروژه نیز می‌توانیم طرح‌های لازم را برای افزایش ظرفیت گندله‌ سازی شماره 2 که موردنظر کارفرما است، ارائه دهیم.

وی افزود: ناموران در حوزه معادن و فلزات روی پروژه‌های آهنی و غیرآهنی فعالیت دارد. به عنوان مثال در حوزه فلزات آهنی عمده فعالیت‌ها در پروژه‌های بالادست آهن بوده و اکثر آنها مانند گل‌ گهر، معدنی هستند. در پروژه‌های غیرآهنی در زمینه فلزات اساسی همچون مس آلومینیوم، مس و تیتانیوم حضور داشته البته میزان حضور در پروژه‌های آلومینیومی و مسی بیشتر است زیرا پروژه تیتانیوم برای اولین بار در ایران انجام می‌شود که در بخش تغلیظ شرکت ما به همراه شرکت همکار استرالیایی (شرکت مینرال تکنولوژی) حضور دارد.

نادری همچنین با اشاره به فعالیت در حوزه بوکسیت تصریح کرد: بطور عمده در تمامی پروژه‌های آلومینا و آلومینیوم کشور حضور داشتیم که گاهی همچون پروژه سالکو مشاور طرح بودیم و گاهی طراح و گاه خدمات نظارتی را در دستورکار داشتیم.

وی ادامه داد: طراحی‌های مقدماتی برای آلومینای خلیج فارس در مرحله طرح قرار داشته و مطالعات توجیه‌پذیری اقتصادی برای شروع کار از گینه را در دست داریم. یعنی اگر مبنای کار وضعیت سنگ‌ گینه باشد، وضعیت توجیه‌پذیری پروژه به چه صورت خواهد بود و اگر بخواهیم در اینجا واحدی را ایجاد کنیم که سنگ گینه را فرآوری کند، طراحی‌ها به چه صورت خواهد بود.

رئیس هیات مدیره شرکت مهندسین مشاور ناموران با اشاره به فعالیت در گینه افزود: ایران می‌توان خریدار سنگ از گینه باشد اما بحثی که در این میان وجود دارد، آن است که مجوز استخراج یکی از معادن دست نخورده گینه را با دوره 20 ساله به ایران داده بودند که ایران در مدتی که تعیین شده بود عملیات استخراجی را در آنجا پیاده نکرد، در نتیجه با توافق جدید یک دوره دیگر این زمان تمدید شد این درحالی است که زیرساخت‌ها برای فعالیت در معدن وجود ندارد؛ بنابراین باید دید که سنگ معدن را چطور تا بنادر حمل کنیم در حالی که این معدن راه‌آهن ندارد. در نتیجه دلیل سرمایه‌گذاری فراتر از بحث اکتشافات و استخراج می‌رود. شاید این موضوع منجر به پیچیدگی کار شده و تا امروز تصمیمی برای آن گرفته نشده است.

نادری اظهار کرد: ایمیدرو بازنگری در موضوع توجیه پذیری اقتصادی برای این پروژه را به یک شرکت بین‌المللی واگذار کرده، تا شاید بتواند برای انجام آن جذب مشارکت داشته باشد.
وی با اشاره به هدف ‌گذاری‌ها برای تولید آلومینیوم در سال 1404، تصریح کرد: هدف گذاری کشور برای دستیابی به تولید 1 میلیون 500 هزار تن آلومینیوم در سال 1404 است، اما مشکلی اصلی در این میان بحث تامین مالی پروژه‌ها است. در حال حاضر ایمیدور به تنهایی نمی‌تواند تامین مال پروژه ها را در نظر بگیرد در نتیجه این کار باید از خارج انجام شود. این در حالی است که بحث تامین مالی از چین در پروژه‌های قبلی چندان موفقیت آمیز نبوده‌ است. حال با از میان برداشته شدن تحریم‌ها امیدوار هستیم تامین مالی از کشورهای دیگر همچون اروپایی‌ها انجام شود. البته در حال حاضر تنها بحث گارانتی حل نشده است، اگر این موضوع حل شود به اعتقاد من خیلی از پروژه‌های ایران به ویژه آلومینیوم می‌تواند حرکت جدی به سوی هدف‌گذاری‌های صورت‌گرفته داشته باشد.

نادری درباره پروژه‌های جدید این شرکت بیان کرد: در حال حاضر شرکت‌های بزرگ بیشتر در زمینه بهینه‌سازی و افزایش راندمان تولید و کاهش مصارف انرژی فعال بوده و این یکی از حوزه‌های کاری خوب است که سرمایه‌گذاری زیادی را نیاز ندارد و می‌توان با امکانات داخلی این کار را با کارفرماهای مختلف صنایع معدنی پیش‌ برد. از سوی دیگر اگر بحث فاینانس به نتیجه برسد، فکر می‌کنم آمادگی بسیاری برای اروپایی‌ها وجود دارد.

به گفته وی، اروپایی ها خیلی به موضوع فاینانس امیدوار هستند که حل شود. اعتقاد من نیز بر این است این کار به نفع طرفین است زیرا وقتی اروپایی ها پول را در اختیار ما قرار می‌دهند باید خرید از کشور خود انجام دهند این یعنی تقویت صنایع داخلی آنها و برطرف شدن بیکاری را به همراه دارد در نتیجه نفع آن دو طرفه است. آخرین پروژه ما در بخش معادن و فلزات پروژه کنسانتره تیتانیوم است که قرارداد آن امضا شده‌ است.