بازي دلار با قيمت‌ها و اعصاب ملت!!
در هفتة گذشته و پس از برگزاري موفقيت‌آميز اجلاس کشورهاي عدم تعهد و پس از شايعة دلار 3000 تومان و دلار 6000 تومان براي چندمين بار طي يک سال اخير موج افزايش قيمت ارز سبب به‌هم خوردن همين تعادل نيم‌بند بازار شد. هرچند مقرر بود مقاله‌اي درخصوص بي‌بندوباري قيمت شمش و بيلت داخلي و خارجي آلومينيوم در بازار بنويسيم و نگراني توليدکنندگان را از اختلاف قيمت داخل و قيمت‌هاي جهاني ابراز کنيم و نقش دولت و ساير ارگان‌ها را در سروسامان دادن به اوضاع بررسي کنيم، ولي جهش دوبارة قيمت دلار همه را به شوک فرو برد. توليدکنندگان بالادستي و تجار قيمت را گم کردند. قيمت آلومينيوم هم مانند قيمت ساير کالاها سوار بر قطار است که لوکوموتيو‌ران آن آقاي دلار است. اين قطار هر طرف برود و با هر سرعتي که برود مسافرانش هم به‌دنبال آن حرکت مي‌کنند.
در اين سه چهار روز کسي قيمت اعلام نمي‌کند. حتي دلالان نيز مي‌ترسند بفروشند برخي حتي تلفن همراه خود را خاموش کرده‌اند. بقيه هم از نبود قيمت مشخص و جنس خبر مي‌دهند و کلاً معامله‌اي انجام نمي‌شود. وعده و وعيد رئيس بانک مرکزي و دولت و سياست‌هاي اجرايي که همگي معکوس جواب مي‌دهد سرمايه‌ها را به تبديل‌شدن به طلا و دلار سوق مي‌دهد که اين نوع سرمايه جايي جز در گوشة گاوصندوق نمي‌تواند بماند و اين موضوع کمکي به رشد و پويايي اقتصاد در صنعت نمي‌کند. آثار تحريم روز‌به‌روز بيشتر خود را نمايان مي‌کند و اثر آن در سفره‌هاي مردم ديده مي‌شود.
کسي فروشنده نيست
با توجه به اوضاع بازار، قيمت‌ها مشخص نيست و ثبات يکي دوروزه نيز سبب رونق‌گرفتن بازار نمي‌شود. حداقل بايد يک هفته قيمت ارز ثابت بماند تا فروشندگان و بنکداران جرأت کنند اجناس را از انبار خارج کنند و بفروشند. در اين ميان توليدکنندگان هستند که بايد هزينه‌هاي سربار خود اعم از اجاره، قبض گاز، برق، حقوق کارگر و کارمند را بپردازند ولي به‌علت نداشتن مواد اوليه توليدشان خوابيده است. به‌جز تأسف‌خوردن و حسرت چيزي برايمان نمانده است.
