کاروان ورزش ایران همزمان با المپیک ۱۹۴۸ لندن حضور رسمی در این بازی‌ها را آغاز کرد اگرچه پیشینه حضور ایران در بازی‌های المپیک به ۱۱۲ سال قبل میرسد، زمانیکه شمشیرباز اسلحه اپه ایران در عصر قاجار در دومین المپیک شرکت کرد.
>
اولین المپیکی ایران در تاریخ المپیک
کمیته بین‌المللی المپیک برخلاف دیگر سازمانهای بین‌المللی به کشورهایی که دارای استقلال سیاسی نیستند نیز اجازه شرکت در بازی‌های المپیک را میدهد، طوریکه بسیاری از مستعمرات و کشورهای غیر مستقل مانند پورتوریکو، برمودا و هنگ کنگ اجازه دارند به صورت کشورهایی مستقل، تیمها و ورزشکاران خود را در بازی‌ها شرکت دهند. برهمین اساس درحال حاضر ۲۰۳ کشور در بازی‌های المپیک شرکت می‌کنند و این رقم از ۱۹۳ کشوری که سازمان ملل متحد به رسمیت میشناسد، بیشتر است.
با این حال ورزش ایران همزمان با چهاردهمین دوره بازی‌های المپیک که سال ۱۹۴۸ در لندن برگزار شد، یعنی پس از اینکه در کمیته بین‌المللی المپیک پذیرفته شد و نامش در کنار دیگر اعضای این کمیته قرار گرفت، به طور رسمی وارد بازی‌های المپیک شد اما این نخستین حضور ایران در این بازی‌ها محسوب نمی‌شود!
از المپیک ۱۹۰۸ لندن به بعد، ورزشکاران تحت مقررات خاصی با معرفی از سوی کشورهای عضو کمیته بین‌المللی المپیک حق شرکت در بازی‌های المپیک را پیدا میکردند اما تا پیش از آن ورزشکاران میتوانستند به صورت انفرادی در این رویداد شرکت کنند. همانگونه که اعزام کاروان ورزشی از سوی کشورها یا اعزام ورزشکاران انفرادی و دسته جمعی از سوی باشگاههای و اتحادیههای ورزشی (به خصوص در اروپا) برای حضور در المپیک رایج بود.
برهمین اساس سال ۱۹۰۰ به هنگام برگزاری دومین دوره المپیک نوین که بنا به اصرار "بارون پیر دو کوبرتن" - کسی که در بازگشایی المپیک نوین پیشگتم بود - به میزبانی فرانسه برگزار شد، نمایندهای از ایران در این بازی‌ها شرکت کرد و باعث شد برای نخستین بار پرچم ایران در کنار دیگر شرکت کنندگان در المپیک به اهتزاز درآید.
حضور ایران در بازی‌های المپیک از المپیک ۱۹۰۰ آغاز شد
"پرنس" نماینده "پرشیا" در فرانسه
در دوران سلسه قاجار و زمانیکه نام "پرشیا" مورد استعمال خارجیان برای کشور ایران بود و مظفرالدین شاه شخص اول مملکت ایران بود، وی پسر "میرزا ملکم خان ناظم الدوله" که آن مسئولیت سفارت ایران در چند کشور اروپایی را برعهده داشت را برای حضور در المپیک ۱۹۰۰ معرفی کرد و بدین ترتیب اولین المپین ایران راهی فرانسه شد.
"فریدون میرزا ملکم" دانشجویی بود که به عنوان نخستین المپین ایران در دومین دوره بازی‌های المپیک شرکت کرد و در مسابقات شمشیربازی اسلحه اپه با حریفانش به رقابت پرداخت. البته پیش از اینکه وی در این بازی‌ها شرکت کند، پدرش لقب افتخاری "پرنس" را در مقابل اهدای یک انگشتر برلیان برای او از شاه گرفت.
بدین ترتیب ایران یا همان پرشیا، در دومین دوره المپیک که گفته میشود ۲۸ کشور در آن شرکت داشتند، صاحب نماینده بود. دراین دوره از المپیک زنان برای اولین بار اجازه شرکت در بازی‌ها را پیدا کردند و رقابت‌های خود را در دو رشته گلف و تنیس برگزار کردند. همزمان با این بازی‌ها نمایشگاه بین‌المللی پاریس نیز برگزار شد و به همین دلیل مظفر الدین شاه قاجار در جریان بازی‌ها و به خاطر بازدید از این نمایشگاه عازم فرانسه شد.
بنابراین اگر حضور شمشیرباز اسلحه اپه ایران در بازی‌های المپیک ۱۹۰۰ فرانسه را مبدا حضور ایران در این بازی‌ها بگیریم، پیشینه حضور ایران در المپیک نوین به ۱۱۲ سال میرسد.
ایران در مسابقات شمشیربازی المپیک ۱۹۰۰ فرانسه نماینده داشت
حضور ایران در همایش المپیک ۱۹۳۶ برلین
از آن به بعد تا المپیک ۱۹۴۸ لندن که ایران با کاروانی متشکل از ۳۸ ورزشکار به طور رسمی در المپیک شرکت کرد، ایران در هیچ یک از ادوار بازی‌ها نمایندهای نداشت. البته کمیته برگزاری بازی‌های المپیک ۱۹۳۶ آلمان زیر نظر "رایش سوم" علاقمند بود تا تمام کشورهای جهان در این بازی‌ها شرکت کنند. حتی برای کشورهایی که در کمیته بین‌المللی عضویت نداشتند یا نمایندگان آنها در بازی‌ها غایب بودند، اردویی با نام "همایش تربیت بدنی و ورزش" ترتیب داده بود.
پیش از برگزاری این بازی‌ها، ایران که صاحب تشکیلات نیم بند شده بود، دعوت نامه شرکت در این اردو را با امضای سه مقام ارشد آلمانی دریافت کرد. در این دعوت نامه از ۳۰ معلم ورزشی برای حضور در این برنامه دعوت شد. البته انتخاب معلمانی که آشنا به یکی از زبانهای انگلیسی، آلمانی یا فرانسه بودند، سخت بود. اما رضا شاه ماموریت رسیدگی به این برنامه را به اسماعیل مرآت سپرد و او هم با تعیین محمود وکیلی به عنوان سرپرست هیات اعزامی، ۱۸ نفر از دانشجویان منتخب محصل در آلمان و فرانسه را برای شرکت در این گردهایی برگزید و اینگونه ایران در همایش جهانی تربیت بدنی المپیک ۱۹۳۶ برلین شرکت کرد.
