باشگاه آلومينيوم: روسال بهتازگی کارخانه تولیدی سدیم سولفات را از گاز خروجی یکی از واحدهای ذوب آلومینیوم راهاندازی کرده است. با این کار، نهتنها از اثرات مخرب زیستمحیطی فعالیت این واحد بهطور چشمگیر کاسته میشود، بلکه بهعنوان محصولی جانبی در درآمدزایی شرکت نیز میتواند عمل کند.
افزایش گوگرد محتوی گاز خروجی واحدهای ذوب آلومینیوم
به گزارش باشگاه آلومينيوم به نقل از اخبار فلزات، فلز آلومینیوم از جمله فلزات سبز و حافظ محیطزیست بهشمار میرود. این فلز، بهدلیل دارا بودن ویزگیهای منحصر بهفردی همچون نسبت استحکام به وزن بالا و مقاومت به خوردگی عالی، در صنایع مختلف مصرفکننده فلزات اساسی، جایگاه ویژهای پیدا کرده تا با استفاده از این فلز نهتنها از مصرف انرژی بکاهند، بلکه طول عمر محصول تولید شده را افزایش دهند. البته ویژگی دیگر آلومینیوم در مورد بازیافت، که آن را از سایر فلزات منحصر کرده نیز در ارزش آلومینیوم برای حفظ منابع زیستمحیطی تأثیرگذار است. با این حال، تولید آلومینیوم اولیه (از منابع معدنی) اثرات نسبتا مخربی را در محیط زیست بهدنبال دارد.
تولید هر کیلوگرم آلومینیوم مسلتزم انرژی الکتریکی در حدود 14 کیلووات ساعت است که آن را جزء پرمصرفترین صنایع تولیدی فلزات اساسی قرار داده است. از طرف دیگر، در حین فرآیند تولید و الکترولیز آلومینیوم، گازهای گلخانهای بسیار خطرناکی تولید میشوند که اثرات مخربی در گرمایش و حتی اکوسیستم اطراف میتوانند داشته باشند. از آن جمله، میتوان به گازهای پرفلوئورکربن اشاره کرد که اثر گلخانهای هر کیلوگرم از آنها معادل 6.5 تن گاز کربن دیاکسید است. از این رو استفاده از تکنولوژیهای برتر روی گازهای خروجی واحدهای ذوب آلومینیوم امری ضروری است.
علاوه بر گازهای پرفلئوروکربن، گازهایی حاوی گوگرد همچون دیاکسید گوگرد نیز از واحدهای ذوب آلومینیوم میتواند وارد اتمسفر شود. عمده گوگرد خروجی از این واحدها، از طریق محتویات آندهای کربنی وارد سیستم میشود که از محصولات پتروشیمی تولید میشوند. نمودار، میانگین وزنی گوگرد محتوی آندهای کربنی واحدهای ذوب را بین سالهای 2003 تا 2015 نشان میدهد. همانطور که در این نمودار مشاهده میشود، در طی سالهای بین 2003 تا 2015، گوگرد محتوای آندهای مورد استفاده در واحدهای ذوب بهطور متوسط سالانه حدود 4.4 درصد افزایش یافته است. با توجه به این نمودار، ضرورت مقابله با انتشار گازهای گوگرددار بیش از پیش شده است.
یکی از تکنولوژیهای برتر و کارآمد برای ممانعت از انتشار چنین گازهایی (حاوی گوگرد)، تکنولوژی فرآوری گازهای خروجی شرکت روسال، برای تولید سدیم سولفات است. این تکنولوژی بعد از قسمت غبارگیری خشک آلومینا از گاز خروجی واحد ذوب، تعبیه میشود. گاز خروجی از غبارگیر اولیه (خشک برای فیلتر کردن ذرات معلق آلومینا)، وارد غبارگیر تر (مرطوب) میشود. در این مرحله ترکیبات حاوی سدیم و گوگرد در آب حل شده و ترکیبات سولفات (عمدتا حاوی سدیم سولفات) را تشکیل میدهند. در مرحله بعد، محلول حاوی نمکهای سولفات تا دمای جوش گرم میشود تا غلظت سولفاتها در آن افزایش یابد. در نهایت کریستالهای سولفات سدیم در اثر سرمایش محلول نهایی راسب میشوند که از طریق فناوری سانتریفیوژ و فیلترینگ از محلول جدا میشوند.
این تکنولوژی بهتازگی در یکی از واحدهای ذوب روسال با هزینه سرمایهگذاری بالغ بر 1.14 میلیون دلار مورد استفاده قرار گرفته، است. براساس برآوردهای انجام شده، استفاده از این تکنولوژی نیاز شرکت روسال برای ساخت و آمادهسازی محل دفع جدیدی از ضایعات غبارگیر خشک آلومینا را رفع کرده و از این طریق باعث صرفهجویی سالانه حدود 1.39 میلیون دلار میشود. در ضمن آنکه محصول سدیم سولفات تولید شده بهعنوان یکی از مواد مصرفی مهم در صنایع کاغذسازی میتواند محل درآمدزایی جدیدی برای این شرکت محسوب شود.
