آبرو ریزی ملی با اعزام احتمالی وزیر غیر نفتی به اوپک

سوال جدی و حیثیتی این است که آیا وزرای نفت اوپک که بسیاری از آنها سابقه ای دیرین در اوپک دارند ، می پذیرند که فردی خارج از مجموعه نفت ، بر اجلاس نفتی ها ریاست کند؟ اگر در اجلاس اوپک ، وقتی نماینده ایران خواست در جایگاه ریاست بنشیند ، وزیران نفت به او بگویند" مگر تو وزیر نفت هستی که می خواهی در اجلاس وزیران نفت ریاست کنی" ، این آبرو ریزی را چگونه باید جمع کرد؟

با برکناری عجولانه وزیر نفت ، آن هم به این علت که احتمالاً این وزارتخانه در آینده و در صوت تصویب مجلس ، با وزارت نیرو ادغام می شود ، یک مشکل حیثیتی برای کشورمان پیش آمده است و هر روز که می گذرد ، زمان حل این مشکل ، کوتاه تر و کوتاه تر می گردد.

وزیر نفت ایران در حالی برکنار شد که کشورمان بعد از سال ها ، ریاست اوپک را عهده دار شده بود و قرار بود میرکاظمی ، در اجلاس وزرای نفت اوپک در وین ، ریاست این نشست را بر عهده گیرد.

بعد از برکناری میرکاظمی ، درباره این که چه کسی از ایران راهی اوپک می شود و ریاست اجلاس را به عهده می گیرد ، حرف و حدیث های زیادی مطرح شد: از نامجو تا مشایی و احمدی نژاد و ... .

با این حال ، آخرین خبر منتشره از سوی وزارت نفت حاکی از آن است که دولت تصمیم گرفته یکی از وزیران کابینه را به عنوان نماینده ایران به وین اعزام کند تا ریاست این نشست را بر عهده گیرد.
در این باره چند نکته قابل توجه است:
1 - همان طور که پیش از این ، محمد علی خطیبی ، نماینده ایران در اوپک گفته بود ، ریاست ایران بر اوپک بدین معنا نیست که ایران هر کسی را به اجلاس بفرستد ، سایر اعضا هم ناگزیر از پذیرش او به عنوان رئیس جلسه باشند ، بلکه چون اجلاس ، مربوط به وزرای نفت اوپک است ، باید وزیر نفت یا سرپرست وزارت نفت به وین برود.
اگر ایران رئیس نبود ، شاید اعزام فردی به نیابت از وزیر نفت ، مانند معاون وزیر پذیرفته می شد ولی سوال جدی و حیثیتی این است که آیا وزرای نفت اوپک که بسیاری از آنها سابقه ای دیرین در اوپک دارند ، می پذیرند که فردی خارج از مجموعه نفت ، بر اجلاس نفتی ها ریاست کند؟
اگر در اجلاس اوپک ، وقتی نماینده ایران خواست در جایگاه ریاست بنشیند ، وزیران نفت به او بگویند" مگر تو وزیر نفت هستی که می خواهی در اجلاس وزیران نفت ریاست کنی" ، این آبرو ریزی را چگونه باید جمع کرد؟
کمی به فکر حیثیت کشور بودن ، لطمه ای به آقایان نمی زند.
2 - به فرض که اعضای اوپک ، خویشتنداری کردند و ریاست یک وزیر غیر نفتی را بر جلسه خود پذیرفتند و تحمل کردند. سوال اینجاست وزیری که از ایران می رود و از نفت و مناسبات آن و مقررات و عرف و قواعد اوپک و حتی اصطلاحات آن سر در نمی آورد ، چگونه می خواهد در وضعیتی در خور شأن ایران ، جلسه ای بدان اهمیت را اداره کند و از منافع ملی ایران در حوزه نفت نیز دفاع نماید؟
3 - اعزام یک مسوول غیر نفتی به اجلاس اوپک از سوی ایران ، چه تصویری از ایران ایجاد می کند؟ ایران کشوری نیست که همین پریروز در آن نفت کشف شده و دیروز عضو اوپک شده باشد و از این رو ، هنوز مدیران نفتی نداشته باشد. ایران از قدیمی های صنعت نفت و از بنیانگذاران اوپک و هم اکنون دومین تولیدکننه بزرگ این کارتل نفتی است و خیلی زننده و زشت است که برای اجلاس وزیران نفت اوپک ، وزیر یا سرپرست نفتی نداشته باشد.
به علاوه اشتباهی به نام اعزام یک وزیر غیر نفتی به اوپک ، می تواند نشان دهنده حالت بی ثباتی در ایران باشد و این علامت را به جهان بدهد که در دولت ایران ، سوء تفاهم و بی اعتمادی به حدی بالاست که رئیس جمهور ، حتی یکی از معاونان وزارت نفت را نیز به طور موقت و چند روزه ، سرپرست وزارت نفت نکرده و به کسی جز خود اعتماد نداشته است!
4 - نهایتاً بلاتکلیفی حاضر ، آن هم درست در زمانی که رئیس اوپک شده ایم و قرار است اجلاس آن را اداره کنیم ، می تواند وضعیت ایران را در اوپک بیش از پیش تضعیف نماید و در کسب مجدد ریاست و مهم تر از آن دبیرکلی اوپک ، برایمان مشکل آفرین باشد، چه آن که اوپکی ها خواهند گفت کشوری که نتواند یک وزیر یا سرپرست نفتی را برای اداره یک جلسه عصرگاهی بفرستد ، چگونه می تواند شایستگی احراز مسوولیت مهمی مانند دبیرکلی را داشته باشد؟
بعد از تحریر 1 :

آبروی ایران ، متعلق به همه 75 میلیون ایرانی است؛ هیچ کس حق حراج آن را ندارد.
بعد از تحریر 2 :

اصلاً مشکی به نام این که چه کسی از ایران به اوپک برود و رئیس شود وجود نداشت ولی بعضی ها استعداد شگفت انگیزی دارند که از هیچ ، مشکلی در سطح و اندازه های ملی بسازند!