باشگاه آلومينيوم: پیشرفت صنعت آلومینیوم در کشور می‌تواند فرصت‌های زیادی را برای صنایع ایران به همراه داشته باشد. ازاین‌رو نیاز به توسعه تکنولوژیک و جذب سرمایه در این حوزه به جدیت حس می‌شود. بااین‌حال برخی بر این باورند که صنعت آلومینیوم در ایران بااینکه به سمت اوج خود حرکت می‌کند، از فنّاوری به‌روز برخوردار نیست.
موانع بانکی، مهم‌ترین چالش پیشرفت فنّاوری آلومینیوم در ایران
به گزارش باشگاه آلومينيوم، توماس اُوُبگار، مهندس یک شرکت تأمین تجهیزات آلومینیوم در اتریش در گفت‌وگويي با عصراقتصاد گفت: به نظر می‌رسد که ایران برای بهبود وضعیت صنعت آلومینیوم و بهره‌برداری هر چه بیشتر در این زمینه، نیاز به سرمایه‌گذاری در راستای ایجاد واحدهای جدید با فنّاوری به‌روز است.
وی با اشاره به نیاز ایران به تجهیزات جدید، گفت: این‌طور که دیده می‌شود، بسیاری از واحدهای تولید آلومینیوم ایران با فنّاوری مربوط به 20 تا 30 سال پیش فعالیت می‌کنند.
اُوُبگار در خصوص مشکل نبود واحدهای جدید در ایران نیز اظهار کرد: مشکل اصلی عدم حضور شرکت‌های صاحب فنّاوری و سرمایه‌گذار در ایران، مسئله تبادلات بانکی است.
وی ادامه داد: درحالی‌که مسئله تحریم‌های علیه ایران تا حدودی رفع شده است و شرکت‌های تأمین‌کننده تجهیزات مانعی برای کار در ایران ندارند، عدم توانایی در تبادلات مالی در بانک‌ها باعث شده است که روند سرمایه‌گذاری و کار در ایران توسط شرکت‌های خارجی کند شود.
این فعال حوزه آلومینیوم در پاسخ به این‌که آیا مشکل در تبادلات بانکی، بیشتر به بانک‌های ایرانی مربوط می‌شود یا بانک‌های خارجی، گفت: بیشتر بانک‌های خارجی به دلیل ترسشان از سیاست‌های آمریکا علیه ایران ترجیح می‌دهند با بانک‌های ایرانی کار نکنند.
وی ادامه داد: علاوه بر این بسیاری از بانک‌های بزرگ هم به دلیل داشتن فعالیت گسترده در آمریکا، از همکاری با بانک‌های ایرانی اجتناب می‌کنند که فرصتشان برای کار در ایالات‌متحده از بین نرود.
اُوُبگار همچنین افزود: با این‌حال آمریکا تعیین‌کننده سیاست تمام بانک‌ها نیست. اما بانک‌ها نیز مانند بسیاری از شرکت‌های فعال حوزه آلومینیوم و صاحب فنّاوری به این خاطر از فعالیت در ایران هراس دارند که ممکن است آمریکا فرصت‌های پیش رویشان را خدشه‌دار کند. علاوه بر این مسئله دیگر این است که این شرکت‌ها همواره از این‌که ارزش سهامشان در بورس آمریکا افت کند می‌ترسند، بر این اساس برای کار در ایران بسیار محافظ کارانه عمل می‌کنند.
وی همچنین در پاسخ به این سؤال که فنّاوری ایران درزمینه تولید آلومینیوم در چه سطحی قرار دارد نیز گفت: به نظر می‌رسد که فنّاوری این حوزه در ایران تا حدودی از مد افتاده است و به چند سال قبل بازمی‌گردد. در ایران برای تولید آلومینیوم انرژی بسیاری مصرف می‌شود و مواد اولیه هم بیش‌ازاندازه استفاده می‌شوند.
این فعال حوزه آلومینیوم در پایان خاطرنشان کرد: ظرفیت بالایی برای کمتر مصرف کردن انرژی و مواد اولیه در این حوزه در ایران وجود دارد و باید از فرصت‌های موجود به‌خوبی استفاده شود تا هم هزینه کاهش پیدا کند و هم تولید رشد کند.
بر این اساس می‌توان این‌گونه برداشت کرد که ایران با بالا بردن راندمان واحدهای تولید آلومینیوم خود می‌تواند تولید در این حوزه را به‌صورت مطلوبی افزایش دهد که نتیجه این افزایش تولید می‌تواند درآمدهای مناسبی را برای ایران به همراه داشته باشد. بر این اساس باید به بهبود وضعیت فنّاوری حوزه آلومینیوم ایران به‌صورت جدی توجه شود و اقداماتی در راستای جذب سرمایه و حضور شرکت‌های خارجی و صاحب فنّاوری در ایران انجام شود.
