اين يك سوال است كه بين تاكسي و حتي در ميان روزنامه‌نگاران نيز مطرح است چرا با وجود اينكه قدرت خريد از ابتداي سال تا كنون نصف شده و مردم از گراني و بي‌پولي مي‌نالند و كارشناسان هم تأييد مي‌كنند كه روند اقتصادي در مسير درستي نيست
مردم از كجا مي‌آورند كه خريد مي‌كنند؟!
اين يك سوال است كه بين تاكسي و حتي در ميان روزنامه‌نگاران نيز مطرح است چرا با وجود اينكه قدرت خريد از ابتداي سال تا كنون نصف شده و مردم از گراني و بي‌پولي مي‌نالند و كارشناسان هم تأييد مي‌كنند كه روند اقتصادي در مسير درستي نيست، با اين حال همچنان فروشگاه‌ها و مغازه‌ها زودتر از موعد شلوغ شده و همچنان مردم در حال خريد هستند؟ و از آن سو در بين مسئولان نيز عكس اين سؤال مطرح مي‌شود: مردم كه هي مي‌نالند پول ندارند و توان خريد ندارند پس چه كسي زودتر از موعد به پيشواز خريد هاي شب عيد رفته و مغاز‌ها را شلوغ كرده و چه كساني اين‌قدر كالا مي‌خرند؟
شايد عامل عرفي اين قضيه همان «مناسبتي بودن» بازار شب عيد باشد كه بر حسب عرف مردم براي خريد شب عيد به بازار مي‌روند و به‌رغم افزايش قيمت‌ها و كاهش ارزش پول ملي مردم همچنان خللي در وضعيت زندگي و پس‌اندازهايشان ايجاد نشده و لذا هجوم زودهنگام و خريدهاي زياد امري طبيعي است. اما اين تمام ماجرا نيست و چنين تفكري ساده‌انديشانه است. بلكه واقعيت اين است كه پول در كشور در اصطلاح اقتصادي «داغ» شده و مردم ترجيح مي‌دهند به جاي پول نقد سريع آن را به چيز ديگري تبديل كنند. شايد پول داغ در اقتصادي كه چرخه توليد داخلي – توزيع و مصرف آن درست بوده و اشتغال نيز به شرايط كامل نزديك باشد، اين حالت از نشانه‌هاي اقتصاد سالم باشد و چنين حالتي ايده‌آل برنامه‌ريزان اقتصادي باشد اما وقتي پول توسط نامولدان به منظور كسب درآمد بيشتر يا توسط سياست‌هاي دولتي داغ مي‌شود، نشانه‌اي از يك نوع هرج و مرج و بي‌اعتمادي به اقتصاد و پول ملي است. آنچنان كه سردبير روزنامه دنياي اقتصاد معتقد است: تورم كم‌سابقه يك سال اخير به «انتظارات تورمي» بالايي دامن زده است و براي همين است كه به «پول داغ» تبديل شده.
چنين حالتي است كه در مكانيزم طبيعي اقتصاد با هر نوع سياستگذاري مردم به دنبال تبديل آن به كالاهاي مختلف هستند تا از شر آن خلاص شوند وگرنه هم ارزش پول ذوب مي‌شود و هم دست مي‌سوزد!
غافل از اينكه چنين وضعيتي خود موجب تشديد تورم و در كشوري مانند ما موجب برداشت بيشتر از منابع ارزي براي واردات مي‌شود و در زماني بيشتر مي‌شود كه غيرمولدها در يك اقتصاد غير توليدمحور، پول داغ شده را فرصت طلايي دانسته و با فشار بيشتر سرعت رشد تورم را شتاب مي‌دهند واي به روزي كه از اين بدتر شده و پول داغ خود منبعي براي جبران كسري‌ها وبازتوزيع يارانه‌ها شود! در چنين حالتي اقتصاد مانند كسي خواهد بود كه درمرداب «ابر تورمي» دست وپاي بيشتر مي‌زند اما در تورم بيشتر فرو مي‌رود و چون سوپاپ در آمدهاي ارزي نيز كوچك‌تر شده، فشار داخلي را بيشتر خواهد كرد. بنابراين بايد بدانيم كه اگر هجومي به بازارهاي مختلف مصرفي شده ( فارغ از نقش غير مولدها با حجم نقدينگي در اختيار) دليل آن فقط رفتار منطقي مردم است زيرا مردم اكنون پايگاه يا مامني براي پس انداز ي كه در عين حال قدرت پولشان را حفظ كنند، نمي‌يابند ومتأسفانه برنامه ريزان نيز در اين باره هنوز راه چاره‌اي را نيافته‌اند. به ديگر سخن اين حركت از سر آگاهي و آخرين كارهايي است كه در مكانيزم منطقي اقتصاد در تلاش خود ترميمي بازار و منطقي كردن معادله‌هاي عرضه و تقاضا است و بايد مسئولان اين را با دقت بيشتري بنگرند زيرا اين تقاضا به دليل ترس از فردا و ناتواني در پوشش هزينه‌ها در آتي است و از اين پس و بعد از عيد با ادامه چنين روندي طرف تقاضا دچار مشكل خواهد شد.
لذا بايد هر چه سريع‌تر سياست‌گذاري‌هاي اقتصادي به خصوص در بازارهاي مالي تصحيح شود به نحوي كه ضمن ايجاد پايگاه مطمئن براي جذب سرمايه‌هاي خرد كه تضمين كننده حفظ قدرت خريد آنهاست، از سياست‌هاي سود جويي در بازارهاي غير مولد با هر انگيزه‌اي جلوگيري شود و بعد از آن از مردم انتظار رعايت اخلاق اقتصادي، عدم هجوم به بازارهاي مصرفي و... داشته باشيم.
