باشگاه آلومینیوم: یک تولیدکننده پروفیل آلومینیومی گفت: در حاضر رشد و توسعه صنایع پاییندستی آلومینیوم در داخل، به قیمت مواد اولیه گره خورده است زیرا با جهشهای صعودی قیمت آلومینیوم، میزان تولید، فروش و درآمد تولیدکنندگان تغییر میکند. البته افزایش میزان تولید شمش آلومینیوم در کشور، میتواند راهحلی برای شکسته شدن قیمتها و رونق بازار باشد.
به گزارش باشگاه آلومینیوم، محمدعلی سلیمانی در گفتوگو با فلزات آنلاین بیان کرد: یکی از مشکلاتی اکثر فعالان صنعت آلومینیوم با آن مواجه هستند، اخذ مالیات بر ارزش افزوده است زیرا برخی از مشتریان با توجه به افزایش قیمت محصولات، تمایلی به دریافت فاکتور رسمی و پرداخت ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده ندارند. یکی از مولفههای مهم و تاثیرگذار بر قیمت تمام شده محصولات، قیمت مواد اولیه است که در حال حاضر نوسان شدید آن معضلاتی را برای تولیدکنندگان به وجود آورده است. در حالی که ما به خاطر داریم در سالهای گذشته قیمت آلومینیوم طی ۱۶ تا ۱۸ سال تغییر اندکی را تجربه میکرد اما امروز در بازههای زمانی بسیار کوتاهی، جهشهای بزرگی در قیمت آن مشاهده میشود؛ به طوری که ممکن است ظرف مدت یک روز، قیمت آلومینیوم دستخوش تغییرات فراوانی شود که این مسئله اثرات منفی بر فعالیت تولیدکنندگان و روند تولید دارد. اگر تولیدکنندگان پس از توافق با مشتری قیمت نهایی را اعلام کرده و پیشپرداخت دریافت کنند، به دلیل افزایش قیمت آلومینیوم و تعهدی که به مشتریان برای تولید و تحویل محصولات دارند، متضرر خواهند شد. در صورتی که در گذشته قیمت محصولات اولین کارخانه تولیدکننده پروفیل آلومینیومی در ایران و قیمت آبکاری پروفیل، پس از گذشت چندین سال و به صورت محدود افزایش مییافت. گفتنی است که چالش نوسان شدید قیمتها، تنها گریبانگیر فعالان صنعت آلومینیوم نبوده و سایر صنایع در کشور نیز با تاثیرات منفی این موضوع روبهرو هستند.
لزوم تغییر نگرش مسئولان
وی با اشاره به سایر موانع تولید، اظهار داشت: عدم حمایت و همکاری سازمانهای دولتی با تولیدکنندگان داخلی، از مشکلات دیگر حوزه تولید به شمار میآید اما این موضوع به اینجا ختم نشده و برخی از این سازمانها با سنگاندازی در مسیر حرکت تولیدکنندگان، باعث کند شدن گردش چرخ تولید میشوند. این در حالی است که تولیدکنندگان برای راهاندازی واحدهای تولیدی، بروکراسیهای اداری طولانی را طی کرده و در نهایت موفق به اخذ مجوز و پروانه بهرهبرداری شدهاند؛ بیتوجهی سازمانهای دولتی به این موارد و مانعتراشیهای آنها باعث میشود تا تولیدکنندگان و صاحبان کسبوکار انگیزهای برای ادامه فعالیت نداشته و دلسرد شوند. سازمان امور مالیاتی کشور، یکی از این سازمانها است که علاوه بر اخذ مالیات بر ارزش افزوده، مالیات بر درآمد زیادی برای واحدهای تولید در نظر میگیرد. از سوی دیگر این سازمان علیرغم پرداخت مالیات بر ارزش افزوده توسط تولیدکنندگان، آنها را ملزم به پرداخت جریمه دیرکرد این مالیاتها میکند. در این شرایط سوالاتی برای مودیان مطرح میشود که اگر اقدام نادرستی انجام داده و مالیات را در زمان موعد پرداخت نکردهاند، چرا در همان ابتدا سازمان امور مالیاتی تذکرات لازم را یادآوری نکرده است؟ چرا پس از تجمیع این جرائم، تولیدکنندگان مطلع شده و باید ملبغ هنگفتی را بپردازند؟ در حالی که اگر تولیدکنندگان از این موضوع اطلاع داشتند، میتوانستند با پیگیری از سازمانهای دولتی مشکل به وجود آمده را رفع کنند و یا زمانی که مبالغ این جریمهها پایینتر بود نسبت به پرداخت آن اقدام میکردند. تنها خواسته ما از سازمانهای دولتی و مسئولان این است که مسیر تولید را بیش از پیش ناهموار نساخته و از صنعتگران حمایت کنند زیرا در صورت تعطیل شدن واحدهای تولیدی، افراد زیادی شغل خود را از دست داده و ناهنجاریهای اجتماعی در جامعه افزایش مییابد. باید توجه داشت که چندین سال است که نامگذاری سال حول محورهای حمایت از تولید، رشد تولید، اقتصاد مقاومتی و… صورت میگیرد؛ همین موضوع نشان از اهمیت بالای حوزه تولید و نقش گسترده آن در رشد اقتصادی کشور دارد.
این فعال صنعت آلومینیوم با بیان اینکه مواد اولیه مورد استفاده در این کارگاه بیلت و قراضه آلومینیومی است، گفت: ما در این مجموعه محصولات متنوعی را تولید میکنیم اما برخی مواقع مشتریان طراحی قالبها را انجام میدهند که با راهنماییهای ما و طبق اندازههای دستگاه پرس اکستروژن، قالبسازان این قالبها را تولید میکنند. با توجه به کاربرد محصولات، برای افزایش استحکام آنها افزودنیهایی مانند منیزیم و سیلیس را به مذاب اضافه میکنیم. گفتنی است که در کنار تولید پروفیلهایی با مصارف مختلف، در زمینه رنگآمیزی و آبکاری نیز فعالیت داریم. در حال حاضر با توجه به خودکفایی تولیدکنندگان داخلی، نیازی به واردات سولفات قلع و سود سوزآور برای آنودایزینگ پروفیل و واردات رنگ پودری نیست؛ خوشبختانه کیفیت رنگهای پودری داخلی مناسب است و عامل تاثیرگذار بر کیفیت محصول نهایی، تجربه اپراتوری است که وظیفه رنگآمیزی پروفیل را بر عهده دارد زیرا میزان پاشش رنگ و ضخامت آن روی محصولات، وابسته به اقدامات اپراتور و تصمیم مدیر مجموعه است. باید توجه داشت که پروفیلها قبل از مرحله رنگآمیزی باید مراحل دیگری مانند پولیشکاری، زیرسازی، چربیزادیی و… را پشت سر بگذارند تا پوشش رنگی خوبی داشته باشند؛ لازم به ذکر است که ضخامت رنگ پودری پروفیل باید بین ۸۰ تا ۹۰ میکرون باشد زیرا در صورت خطای اپراتور و کاهش ضخامت آن، زمان ماندگاری رنگ محصولات کاهش مییابد.
سلیمانی در همین راستا ادامه داد: در واحدهای تولیدی بزرگ، فرایند رنگآمیزی به صورت اتوماتیک و توسط دستگاهها صورت میگیرد زیرا این واحدها حجم زیادی از پروفیل را با یک رنگ ثابت رنگآمیزی میکنند؛ در حالی که واحدهای کوچکمقیاس ممکن است در یک روز محصولاتی با رنگهای مختلف تولید کنند. اگر تولیدکنندگان بزرگ قصد تغییر رنگ محصولات را داشته باشند، باید به طور کامل اتاق رنگآمیزی را پاکسازی کرده و مجددا دستگاهها را تنظیم کنند؛ به همین دلیل استفاده از دستگاههای پیشرفته در کارگاههای کوچکمقیاس مقرون به صرف نیست.
وی در خصوص بومیسازی ماشینآلات، ابراز کرد: در حال حاضر به دلیل اینکه ماشینسازان داخلی دستگاههای پرس اکستروژن را با کیفیت مناسبی تولید میکنند، تولیدکنندگان پروفیل در این زمینه وابسته به واردات نیستند. در حالی که در سالهای گذشته واردات ماشینآلات از کشورهای خارجی صورت میگرفت اما اکنون شاهد ساخت دستگاه پرس اکستروژن چهار هزار تنی در داخل هستیم؛ به جرئت میتوان گفت که اکثر واحدهای تولیدی از دستگاههای ایرانی در خطوط تولید بهره میبرند. لازم به ذکر است که کارخانه پارس آمریکا اولین تولیدکننده پروفیل در ایران در سال ۱۳۳۶، ماشینآلات خود را از کشور آمریکا وارد کرد و قالبسازان این مجموعه کارشناسان خارجی بودند اما بعد از گذشت زمان نیرویهای کار ایرانی با کسب تجربه در این زمینه، نسبت به تولید قالبهای دستگاه پرس اکستروژن اقدام کردند.
این فعال صنعت آلومینیوم در پاسخ به این سوال که شرایط صنعت آلومینیوم در داخل با رشد رقیبان در کشورهای همسایه چطور خواهد بود، گفت: در حال حاضر صنعت آلومینیوم در امارات متحده عربی به سرعت در حال رشد است اما باید در نظر داشت که این کشور در زمینه نیروی انسانی متخصص و مواد اولیه حرفی برای گفتن ندارد؛ به همین دلیل سرمایهگذار و نیروهای کار خارجی را جذب کرده و مواد اولیه مورد نیاز را با قیمت کمتری از چین وارد میکند. همچنین نباید فراموش کرد که کارخانههای بزرگی در ایران در زمینه تولید آلومینیوم فعالیت دارند و تولیدکنندگان با کمبود مواد اولیه مواجه نیستند. البته در کنار تولید آلومینیوم اولیه، مقوله بازیافت نیز باید مورد توجه قرار بگیرد زیرا بازگشت مجدد آلومینیوم ثانویه به چرخه تولید، تاثیر مثبتی بر رشد اقتصادی کشور دارد.
فعالیت رقیبان داخلی عامل رکود بازار
سلیمانی در رابطه با شرایط بازار مصرف نیز یادآور شد: این مجموعه در استان خراسان رضوی واقع شده و تعداد واحدهای تولیدکننده پروفیل در این استان بسیار محدود است؛ به همین دلیل میزان تقاضای مشتریان مناسب است اما در صورت ارسال محصولاتی با قیمت پایینتر از استان اراک که قطب صنعت آلومینیوم کشور به شمار میآید، وضعیت دگرگون میشود. یکی از دلایلی که باعث کاهش قیمت این محصولات شده است، واردات شمش آلومینیوم ارزانتر از کشور عراق است؛ علاوهبراین، تولید پروفیل آلومینیومی از شمش، بهرهوری بالاتری نسبت به قراضه دارد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: ما به عنوان یکی از پیشکسوتان صنعت آلومینیوم سعی میکنیم تا مشکلات تولیدکنندگان را به گوش مسئولان برسانیم؛ البته مسئولان استانی حمایتهای ویژهای از صنعتگران به عمل میآورند و تا جایی که ممکن است در راستای رفع موانع تولید گام برمیدارند. به طوری که اکنون شورای گفتوگوی دولت و بخش خصوصی، به دنبال اجرای مصوبهای به منظور پرداخت اقساطی و یا بخشودگی جرائم مالیات بر ارزش افزوده است. با ابلاغ این مصوبه به اداره کل امور مالیاتی استانها، تولیدکنندگان میتوانند جرائم خود را به صورت قسطی پرداخت کنند و یا شامل حداقل ۲۵ درصد بخشودگی شوند.
