صنعتی نقره‌ای که با فناوری قدیمی نمی‌درخشد
باشگاه آلومینیوم: صنعت آلومینیوم در چشم‌انداز ۱۴۰۴ قرار است به تولید ۱.۵ میلیون تن دست یابد.این درحالی است که واحدهای تولیدی کشور هم‌اکنون به ۵۰۰ هزار تن تولید نمی‌رسند و در کل این صنعت چه در صنایع بالادست و چه در صنایع پایین‌دست خود هنوز با فناوری قدیمی چند دهه گذشته کار می‌کند؛ موضوعی که سبب شده نرخ تمام‌شده آلومینیوم افزایش پیدا کند و از سوی دیگر کشورهای رقیب به‌ویژه در منطقه چند گام از ما پیشی بگیرند.
روزآمدی واحدهای جدید
به گزارش باشگاه آلومینیوم به نقل از روزگار معدن، در صنعت آلومینیوم میزان مصرف انرژی به‌ویژه مصرف برق آن بالاست. به گزارش روزگار معدن، درباره روزآمد بودن فناوری در صنعت آلومینیوم محمد آشفته‌آج‌بیشه، کارشناس آلومینیوم عنوان کرد: واحدهای تولید آلومینیوم موجود در کشور درحال‌حاضر با فناوری پایینی مشغول به کار هستند، این درحالی است که در افق ۱۴۰۴ ما باید به تولید ۱.۵ میلیون تن آلومینیوم دست یابیم. آشفته آج‌بیشه با توضیح این موضوع که صنعت آلومینیوم به برق بالایی نیاز دارد، گفت: فناوری آلومینیوم بستگی به مصرف برق دارد، چون صنعت آلومینیوم جزو صنایعی قلمداد می‌شود که نیاز به برق مصرفی بالایی دارد، در حدی که ۴۰درصد بهای تمام‌شده در صنعت آلومینیوم به مصرف برق بازمی‌گردد. برای کاهش این میزان، بیشترین کارآیی را می‌توان در فناوری جدید جست‌وجو کرد. وی در ادامه یادآور شد: از این‌رو هر اندازه فناوری روزآمدتر باشد، مصرف برق و به‌دنبال آن هزینه تولید آلومینیوم کاهش می‌یابد. در ایران همچنان کارخانه‌های آلومینیوم با دیگ‌های ۲۰۰ آمپری در حال تولید هستند، درحالی‌که هم‌اکنون در سطح جهان فناوری این دیگ‌ها به ۴۰۰ آمپر رسیده است. با این دیگ‌ها می‌توان با مصرف بهینه برق تولید بیشتری داشت. این کارشناس آلومینیوم در ادامه گفت: در صنعت آلومینیوم به هر میزان بتوانیم جریان الکتریسیته را روان‌تر وارد مدار کنیم، تولید بهتری خواهیم داشت. البته دیگ‌هایی که قرار است برای آلومینیوم جنوب وارد شود، ۴۰۰ آمپری است و جزو فناوری روز به‌شمار می‌رود. آشفته آج‌بیشه درباره تاثیر این دیگ‌ها در صنعت آلومینیوم گفت: دیگ‌های ۴۰۰ آمپری سبب کارآیی بیشتر و کاهش نرخ تمام‌شده خواهد شد زیرا هر اندازه میزان آمپر دیگ‌ها افزایش پیدا کند، کارآیی آنها نیز افزایش پیدا می‌کند. وی خاطرنشان کرد: فناوری دیگ‌های رقبا در کشورهایی چون امارات و قطر ۴۰۰ آمپری است که با ورود این دیگ‌ها به کشور ما نیز به این فناوری دست خواهیم یافت.
صنایع پایین‌دست بسیار قدیمی
صنایع پایین‌دست آلومینیوم از تولید ورق تا صنایع پایین‌دست‌تر نیز با قدیمی‌ترین فناوری ممکن مشغول به تولید هستند.
امیرحسین بابایی، سرپرست بازرگانی شرکت نورد آلومینیوم عنوان کرد: فناوری صنعت آلومینیوم و ماشین‌آلات آنها در صنایع پایین‌دست برای تولید ورق آلومینیوم بسیار قدیمی شده‌اند. البته در تولید شمش چندان نیازمند فناوری خیلی پیشرفته نیستیم اما در تولید ورق آلومینیوم نیازمند فناوری‌های روزآمدتری هستیم. بابایی یادآور شد: هم‌اکنون یک کارخانه به تولید روش نورد گرم و ۳ کارخانه به روش ریخته‌گری تولید ورق می‌کنند که تمام این کارخانه‌ها از خط تولید قدیمی و دست‌دوم برخوردارند. جدیدترین ماشین‌آلات برخی از این کارخانه‌ها مربوط به ۹ سال پیش است که برندهای معتبر هم ندارند. وی ادامه داد: روزآمدترین فناوری نورد گرم یکی از این کارخانه‌ها امریکایی و نورد سرد آن آلمانی است که این ماشین‌آلات هم چندان روزآمد نیستند و دست‌دوم و مربوط به ۷۰ تا ۹۰ سال پیش هستند که وارد کشور شده و بازسازی‌هایی روی آنها انجام شده است. سرپرست بازرگانی شرکت نورد آلومینیوم با توضیح این موضوع که روزآمد کردن ماشین‌آلات در صنعت آلومینیوم بسیار هزینه دارد، خاطرنشان کرد: نوسازی ماشین‌آلات کارخانه‌های آلومینیوم و احیای آنها هزینه‌های بسیاری می‌طلبد و خرید فناوری‌های جدید نیز نیازمند هزینه‌های بسیار بالاتری است که نیاز به اعتبار دولتی دارد. بابایی در ادامه گفت: برای نمونه خرید یک اره اسلب‌بر ساده ۱۰۰ هزار یورو هزینه می‌برد یا نرخ یک ضخامت‌سنج برای یک خط تولید بالای هزار یورو هزینه می‌برد. این نرخ‌ها برای یک شرکت معمولی هزینه بالایی قلمداد می‌شود. بنابراین برای بازسازی و نوسازی در صنعت آلومینیوم به فاینانس نیاز است. وی با اشاره به آخرین فناوری به‌روز شده کارخانه خود عنوان کرد: آخرین خط تولیدی که به شرکت ما اضافه شده، ماشین برش طولی سبک است که از طریق اعتبارهای بانکی پیش از سال ۸۶ خریداری و نصب شده که پس از آن قادر نشدیم خط جدیدی وارد کنیم. این خط تولید ساخت کشور چین است که از طریق اعتبارات بانکی خریداری شده است. سرپرست بازرگانی شرکت نورد آلومینیوم در ادامه تاکید کرد: بیشتر واحدهای تولیدی آلومینیوم در پایین‌دست نیازمند بازسازی و نوسازی هستند، به‌گونه‌ای‌که روزآمد نبودن فناوری این واحدها باعث شده این صنعت نسبت به رقبا در منطقه عقب بمانند. بابایی ادامه داد: موضوع دیگر وزن کویل است که در فناوری تولید آلومینیوم به کار گرفته می‌شود. وزن کویل تولیدی در کشور ما ۲ تنی است، درحالی‌که کویلی که کشورهای دیگر تولید می‌کنند ۵ تا ۱۰ تنی است. این موضوع نیز می‌تواند به‌صرفه باشد، به‌جای اینکه ۴ کویل ۲تنی خریداری کنیم ۲ کویل خریداری می‌کنیم که این موضوع می‌تواند از نظر اقتصادی به‌صرفه باشد. وی با اشاره به اینکه فرسودگی ماشین‌آلات سبب کاهش کیفیت تولید می‌شود، گفت: فرسودگی ماشین‌آلات سبب کاهش کیفیت و افزایش نرخ تمام‌شده می‌شود. از سوی دیگر با این ماشین‌آلات قدیمی پرتی و هدررفت تولید و ضایعات نیز افزایش می‌یابد. هر یک‌درصد ضایعات با هزینه‌های بالایی همراه می‌شود، آن‌هم در صنعتی مانند آلومینیوم که فلز گرانبهایی به‌شمار می‌رود.
این فعال حوزه آلومینیوم در پاسخ به این پرسش که اعتبارهای نوسازی در صنعت آلومینیوم را چگونه می‌توان تامین کرد، گفت: این اعتبارها باید از محل صندوق ذخیره ارزی تامین شود. در قانونی به‌نام «قانون بازسازی و نوسازی صنایع» این اعتبارات باید تامین شود. باید براساس این قانون به شرکت‌ها اعتبار اختصاص داده شود که بتوانند خطوط‌شان را نوسازی کنند، چراکه نمی‌توان به مدت ۴۰ سال از یک ماشین کار کشید و هیچ‌گونه تجهیزات جدیدی به آن اضافه نکرد. بابایی در ادامه خاطرنشان کرد: ماشین‌آلات در صنعت آلومینیوم بیشتر پایه مکانیکال دارند، از این‌رو این نوع ماشین‌آلات قابل نوسازی و بازسازی هستند و می‌توان قطعات آن را بازسازی و به‌روز کرد اما در صورتی که که دولت قصد داشته باشد به این صنعت کمک کند.
