اسکان انسان در کره مریخ همیشه دستمایه گمانه زنی ها و مطالعات جدی بوده زیرا شرایط سطحی این سیاره و وجود آب در آن باعث شده تا بتوان آن را قابل زیست ترین مکان خارج از کره زمین در منظومه خورشیدی دانست.
این ایرانیها می خواهند به سفری بی بازگشت بروند!
کره ماه به عنوان نخستین مکان برای شهرک سازی برون زمینی انسان ها پیشنهاد شده اما ماه دارای جو نیست؛ در حالی که مریخ با جو رقیقی که دارد امکان بیشتری برای میزبانی از انسان و دیگر گونه های زیست آلی را فراهم می کند.
هم کره ماه و هم کره مریخ به عنوان سکونتگاه های بالقوه برای انسان ها پرهزینه هستند و مخاطراتی چون فرود در مناطق با جاذبه سنگین معروف به چاه های گرانشی را هم در خود دارند. به این خاطر معدن کاری در سیارک ها نیز به عنوان گزینه دیگری برای گسترش انسان در محدوده فرازمینی مطرح شده است.
آغاز ثبت نام متقاضیان سفر به مریخ
پروژه mars-one توسط سازمانی به همین نام با هدف استقرار بشر روی سیاره سرخ با استفاده از ترکیبی از تکنولوژی های موجود و قابل استفاده در سراسر جهان آغاز به کار کرده است. این سازمان قصد دارد ماجراجویی چندین ساله خود را از طریق نمایش برنامه ای تلویزیونی از تمامی لحظات این پروژه با تمامی جهان به اشتراک بگذارد.
شرکت هلندی marsone ثبت نام اولیه از داوطلبان حضور در سفر بی بازگشت به مریخ را اواخر سال شمسی گذشته آغاز کرد. براساس اعلام مسئولان این شرکت، پیش از شروع رسمی برنامه انتخاب داوطلبان، بیش از هزار درخواست برای حضور در این سفر دریافت شده بود. پذیرش اولیه داوطلبان از ۸ ژانویه ۲۰۱۳ آغاز شد و فرایند انتخاب جهانی داوطلبان از طریق برنامه های تلویزیونی انجام خواهد شد. این طرح تنها مختص دانشمندان یا خلبانان سابق جت های جنگی نیست و تمامی افراد علاقه مند با حداقل ۱۸ سال سن می توانند داوطلب حضور در جمع پیشگامان مستعمره مریخ (marscolonypioneer) باشند.
بهره هوشی مناسب و سلامت کامل جسمی و روحی از جمله شروط اصلی برای ثبت نام اولیه در این طرح است و پس از انتخاب اعضای نهایی، دوره ۸ ساله تمرین و آماده سازی برای سفر به مریخ آغاز می شود. این گروه در مدت حضور در تمرینات روی زمین و زندگی بر سطح سیاره سرخ در استخدام شرکت marsone خواهند بود. نخستین تجهیزات مورد نیاز برای احداث کلونی طی سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ میلادی به مریخ ارسال خواهد شد و در سال ۲۰۱۸ نیز یک مریخ نورد برای انجام تحقیقات تکمیلی راهی سیاره سرخ می شود.
«لانس دورپ» بنیانگذار شرکت marsone تاکید می کند: نخستین گروه مسافران در سال ۲۰۲۳ راهی مریخ خواهند شد و باقی عمر خود را در کلونی های احداث شده روی سیاره سرخ سپری خواهند کرد.
نوربرت کرافت از محققان سابق ناسا و مدیر پزشکی پروژه نیز اصلی ترین چالش پیش رو برای عملی شدن این طرح را نحوه تعامل و همکاری اعضا در طول سفر بسیار طولانی از زمین تا مریخ و پس از آن زندگی تا آخر عمر بر سطح سیاره سرخ عنوان می کند.
دکتر جرارد هوفت برنده جایزه نوبل و برایان انکه مفسر موسسه تحقیقاتی ساوث وست، از مشاوران برجسته این پروژه هستند.
بلیت این سفر، یک طرفه است!
بر اساس اعلام شرکت هلندی marsone، بیش از ۱۶۵ هزار درخواست برای سفر بی بازگشت به مریخ تاکنون به ثبت رسیده است. پروژه سفر بی بازگشت به مریخ شامل انتقال تجهیزات و چند مریخ نورد برای احداث پایگاه اولیه جهت استقرار نخستین گروه از ساکنان آینده مریخ است. گروه نخست، متشکل از چهار زن و مرد از قاره های مختلف جهان، پس از انتخاب و گذراندن دوره های نهایی آموزش تا سال ۲۰۲۳ راهی سیاره سرخ خواهند شد. به دلیل نبود فناوری های مورد نیاز برای انجام سفر بازگشت از مریخ، هزینه های بالای سفر و مشکلات تامین سوخت، داوطلبان نهایی، بلیت یک طرفه به سمت مریخ دریافت خواهند کرد. با وجود عدم امکان بازگشت به زمین، تا ماه آگوست ۲۰۱۳ (مردادماه) بیش از ۱۶۵ هزار درخواست ثبت شده و استقبال متقاضیان از این طرح چشمگیر عنوان شده است.
هزینه ثبت نام اولیه ۱۲ تا ۳۸ دلار است که براساس وضعیت اقتصادی کشور، افزایش یا کاهش پیدا می کند. از ایران نیز تاکنون ۸ داوطلب مرد و یک داوطلب زن موفق به ثبت نام قطعی شده اند.
شرایط زندگی در مریخ چگونه است؟
این نامزدها چند ماه طی ۲ سال در انزوا و در تاسیساتی شبیه سازی شده نگاه داشته می شوند تا نحوه پاسخ آنها به زندگی در فضای بسته همراه با سه نفر دیگر مورد بررسی قرار گیرد. طی این مدت فضانوردان تمرین های فیزیکی بسیاری انجام می دهند چرا که طی ۸ ماه سفر تا مریخ آنها نمی توانند دوش بگیرند و تنها از غذاهای خشک شده، کنسروی و فریز شده استفاده می کنند؛ از این رو سه ساعت در روز باید ورزش کنند تا بتوانند جرم ماهیچه های خود را حفظ کنند.
هوای مریخ به نوعی است که ساکنان نمی توانند بدون یک لباس فضایی بیرون بروند. در این سیاره گیاه رشد نمی کند اما ساکنان محصولات خود را در کابین هایشان رشد می دهند تا غذایشان تامین شود.
شاید دلتنگ شوید!
با شرایط توصیفی، بسیاری گفته اند ترجیح می دهند یک پا نداشته باشند اما در چنین سفری قدم بگذارند و در سیاره ای سرد زندگی کنند و برای همیشه از دوستان و خانواده خود خداحافظی کنند! سالیجان شریپف فضانورد مسلمان روس که سال گذشته به ایران سفر کرده بود، در پاسخ به این سوال که آیا در مدت اقامت در فضا غیر از خانواده و نزدیکان خود برای چیز دیگری هم در زمین دلتنگ شده یا نه، گفته است: ماه اول حضور در فضا که همه چیز برای انسان تازگی دارد و کارهای زیادی برای انجام دادن هست، بسیار خوب است ولی به تدریج دلتنگی سراغ انسان می آید. دلتنگی هایی که من تجربه کردم به حدی است که فکر نمی کنم هیچگاه انسانی حاضر باشد برای سفر بدون بازگشت به مریخ و سیارات دور داوطلب شود!
با این وجود افزایش هر روزه تعداد ثبت نام کنندگان برای این سفر، نشان می دهد در این جهان کسانی هستند که حاضرند در نقطه ای دوردست، بدون احتمال بازگشت به کره زمین زندگی شان را ادامه بدهند. گرچه هنوز مشخص نیست این انسان ها واقعا در عمل آماده اعزام به سفر بی بازگشت هستند یا اینکه هنگام رفتن، پشیمان خواهند شد.
