کارگر قراردادی کارخانه «آلومینای جاجرم» واقع در استان خراسان شمالی در واکنش به کاهش حقوق و سایر مطالبات صنفی شان از شیوه ای تازه برای اعلام اعتراض استفاده کردند.
اعتراض صنفی کارگران «آلومینای جاجرم» با شیوه ای نامعمول
کارگران این کارخانه از صبح روز 27 آبان ماه تا امروز (11 آذر) در واکنش به بی توجه ای کارفرمای نسبت به درخواست شان برای بازنگری در محاسبه حقوق و سایر مزایای قانونی، اتوبوس های سرویس کارخانه را در میانه راه متوقف کرده و بخشی از مسیر رسیدن به سالن های تولید را به صورت دسته جمعی پیاده روی می کنند.
بر اساس گزارش کارگران، این اعتراض صنفی از روز هشتم آذر ماه وارد فاز تازه ای شده است و کارگران علاوه بر پیاده رو
ی جمعی، خوردن غذای کارخانه را نیر تحریم کرده اند.
یکی از کارگران کارخانه آلومینای جاجرم استفاده از این شیوه اعتراضی را مرحله نخست واکنش کارگران عنوان کرد و با تاکید بر صنفی بودن اهداف این اعتراض گفت: در صورت ادامه بی توجهی به خواسته های حداقلی کارگران، ناچار می شویم با استفاده از ماده 142 قانون کار تولید را متوقف کنیم.
او تعداد کارگران شاغل در کارخانه را حدود 2200 نفر اعلام کرد و گفت: در آمد برخی از کارگران نزدیک به حداقل حقوق است و دریافتی آنان کفاف معاش زندگی شان را نمی دهد.
به گفته وی، کارگران متخصص و فنی این کارخانه ماهانه با 120 ساعت اضافه کاری مبلغی حدود یک میلیون و 400 هزار تومان دریافت می کنند که این رقم با کسر اضافه کاری حدود 700 تا 750 هزار تومان می شود.
او گفت: کارخانه آلومینای جاجرم یکی از معتبرترین واحدهای تولید پودر آلومینا به عنوان ماده اولیه تولید آلومینیم است که این مواد را به کارخانه های تولید کننده آلومینیوم صادر می کند. اما آنچه قابل تامل است مقایسه دریافتی کارگران فنی این کارخانه تولید مواد اولیه با کارگران ساده تولید کننده آلومینیوم است.
بنا بر ادعای این کارگر آلومینای جاجرم، دریافتی کارگران ساده کارخانه های خریدار محصولات آنان حدود 3 میلیون تومان است.
این کارگر تصریح کرد: شاید مقایسه کردن دریافتی کارگران دو واحد غیر منطقی به نظر بیاید اما سئوال کارگران این است که چرا باید کارگران آلومینای جم که شبانه روزی ساعات عمر خود را برای تولید و رساندن سود بیشتر به کارفرما صرف می کنند از حداقلها محروم باشند.
او تاکید کرد: ما حق خودمان را از تولید می خواهیم و اعتراضمان قانونی است.
این کارگر در ادامه این گفتگو، به جزئیات مطالبات صنفی کارگران اشاره کرد و گفت: طرح طبقه بندی مشاغل در این کارخانه به درستی اجرا نمی شود. حقوق کارگران این کارخانه ظاهرا بر اساس طرح طبقه بندی مشاغل پرداخت می شود اما این حقوق با توجه به تورمی که در سال های گذشته دامن گیر کشور و به تبع صنعت بوده است کفاف هزینه های زندگی ما را نمی دهد.
او افزود: بسیاری از کارگران در پایان هر ماه به دنبال مساعده برای تامین هزینه های زندگی شان هستند چرا که سطح حقوق آنها به میزانی نیست که حداقل های یک خانواده 4 نفری را پوشش دهد.
این کارگر کارخانه آلومینای جاجرم همچنین در توصیف شرایط کار در این واحد تولیدی گفت: این کارخانه در پنج کیلومتری حریم شهر جاجرم قرار دارد و سنگ معدنی بوکیست (که از معدن بوکسیت جاجرم واقع در 2 کیلومتری کارخانه استخراج می شود) را به پودر آلومینا تبدیل می کند.
به گفته وی، آلودگی های ناشی از اشعه و شدت تولید گرد و غبار باعث شده کارگران در معرض انواع بیماریها قرار داشته باشند.
او در پایان گفت: مسئولان نهادهای دولتی همانند فرمانداری و اداره کار شهرستان جاجرم توانایی لازم را برای حمایت از کارگران این واحد تولیدی ندارند. این مسئولان به طور دائم وعده پی گیری مطالبات کارگران این کارخانه را می دهند اما بعد ازگذشت 14 روز از شروع اعتراضات هنوز هیچ اتفاق خاصی نیافتاده است.
