پایداری ساختمان به‌منظور پوشش‌دادن تقاضای آینده، به‌معنای آنست که طراحی ساختمان به‌گونه‌ای‌که نیاز اقتصادی، اجتماعی، محیطی، فرهنگی و شهرسازی علاوه بر نیاز آیندة یک جامعه، برآورده شود. با توجه به این موارد می‌توان خواص متعدد برای روش‌های ساخت‌و‌ساز پایدار یافت: کاربردها، امنیت، ایمنی، حفظ ارزش‌های محیطی (مثل انرژی)، ایجاد محیطی آرام و راحت، ‌برخورداری از استاتیک معماری و بسیاری موارد دیگر. موارد زیست‌محیطی شامل سوالاتی در‌خصوص نگهداری منابع و راندمان انرژی زیست‌محیطی، بازیافت‌پذیری مواد، سهولت تعمیرات و دوام موارد کاربردی در ساختمان است. لذا به‌راحتی می‌توان مشاهده کرد که ساخت یک ساختمان سبز از مرحلة برنامه‌ریزی آغاز شده و لازم است که تمام سیکل عمر یک ساختمان مد‌نظر قرار گیرد.
با توجه به این‌دو تقاضای متفاوت، فلز آلومینیوم ثابت کرده است جزو مصالح ساختمان مدرنی است که تغییرات زیادی در معماری و صنعت ساختمان به‌وجود آورده است. فلز آلومینیوم طرح‌های بی‌نهایتی را برای طراحان درمعرض نمایش می‌گذارد و گسترة عظیمی از انواع آلیاژ‌های آلومینیومی را برای کاربرد‌های مختلف عرضه کرده تا هم نیاز آینده را بر‌طرف سازد و هم با آب‌و‌هوا و محیط‌زیست سازگار باشد.
فلز آلومینیوم سومین فلز دردسترس در پوستة زمین است. هنگامی‌که محصولات آلومینیومی وارد چرخة تولید می‌شوند، می‌توان آنها را بارها بازیافت کرد و محصولات با درجه خلوص بالا تولید نمود. نرخ بازیافت محصولات ساختمانی، 96 درصد است.

شکل 1- ساختمان مونت‌روزا نمونه‌ای از ساختمانی است که در آن از آلومینیوم استفاده شده و جزو ساختمان‌های خودکفا می‌باشد